Kościół p.w. św. Izaaka to ostatnia zachowana drewniana budowla dawnego zespołu świątyń i kaplic stanowiących sanktuarium kazimierskie. Poświęcona została jednemu z Pięciu Braci Męczenników, pierwszych polskich świętych.
Obecny, prawdopodobnie trzeci w tym miejscu kościół z 1783 r., jest dziełem prywatnej fundacji Kaspra Wolickiego. Początkowo spełniał funkcję oratorium, a dopiero z końcem XVIII w. stał się kaplicą cmentarną. Odprawia się w nim nabożeństwa w pierwszym tygodniu listopada.
Świątynia konstrukcji wieńcowej z deskami na stykach belek i szalowanymi narożnikami, zbudowana została z modrzewia. Jest budynkiem o kwadratowej nawie i prostokątnym prezbiterium przykrytym stropem o zaokrąglonych spływach, a w chórze spłaszczoną kolebkę wyznaczającą kształt luku tęczowego. Za ołtarzem z bramkami mieści się niska zakrystia, a nad nią chór.
Kościółek był kilka razy remontowany, ostatni remont W 2000 r.

(tekst z tablicy informacyjnej przy świątyni)