Pałac zbudowano w XV wieku, obecny kształt nadano po przebudowie zakończonej około 1890 r. przez Konrada von Sydow. Brak informacji o budowniczych pałacu, należy przypuszczać, że von Sydowie skorzystali z usług dobrze wykształconego architekta który potrafił zaprojektować okazałą rezydencję, o bogatej (neorenesansowej) formie. Obiekt wzniesiono na miejscu wcześniejszego, ryglowego dworu.

W nieregularną bryłę wpisano dwie wieże. Jedną z nich, nieco niższą, o okrągłym przekroju, postawiono w narożu budowli. Jej zwieńczenie stanowi miedziana kopuła. Drugą wieżę wybudowano po przeciwległej stronie. Rozplanowana na rzucie prostokąta wysoko wznosi się ponad dachem pałacu. Przykryto ją dachem kopertowym, z którego wyprowadzono barokową sygnaturkę. Po południowej stronie pałacu wybudowano taras, z którego roztacza się widok na park. Od północy znajduje się główne wejście do wnętrz budynku.

Podobnie jak cały pałac, ma ono nietypowe i bardzo atrakcyjne założenie architektoniczne. Przed pałacem usypano podjazd w kształcie półksiężyca. Jego mury oporowe wzniesiono z tej samej kostki granitowej co fundamenty pałacu. Centralna część podjazdu znajduje się na wysokości wejścia, a dodatkowo do ściany oporowej dobudowano w tym miejscu schody, którymi można wejść na podjazd a dalej do wnętrz pałacu.

W pałacu zachowały się liczne elementy pierwotnego wyposażenia, o cechach zabytkowych Przez stulecia pałac wraz z otaczającym majątkiem był własnością rodziny von Sydov. W połowie XIX w., będąc własnością Fryderyka von Sydov, majątek stawiano za wzór. Działały tu dwa młyny, gorzelnia oraz browar, hodowano owce i bydło, produkowano także sery sprzedawane również w Berlinie.

Powierzchnia zabudowy - 765,00 m2, natomiast powierzchnia użytkowa wynosi 1709,5 m2. W budynku zachowane oryginalne detale, żelazne okucia, wykończenia schodów, kolumny z malowidłami, sufity. Ściany licowane blokami granitowymi. Pokrycie dachu, dachówka karpiówka, ułożona w koronę, kopuły wież wykonane z miedzi wraz z wykończeniami. Budynek otoczony parkiem, który od północnej strony graniczy z pozostałościami folwarku, od południa park opada w kierunku stawów, dalej las oraz łąki.

Część granic parku posiada naturalny charakter. Łączna powierzchnia parku 66.442 m2. Kompleks parkowo - pałacowy powstał z początkiem XIX wieku. Park, o założeniu angielskim, z bogatym drzewostanem liściastym (lipy, kasztanowce, jesiony), liczy ok. 170-180 lat W parku znajdują się następujące rodzaje drzew : dąb, jesion, lipa, kasztan, klon, olcha, wierzba. Rozmieszczenie drzewostanu w kompleksie parkowym jest nieregularne. Niektóre egzemplarze drzew mają charakter pomnikowy.

Obiekt został wpisany do rejestru zabytków Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Szczecinie w 1958 r. pod numerem 1007. Po 1945 roku budynek został zaadoptowany na pomieszczenia administracyjne i mieszkania miejscowego PGR-u, przy czym zachowano prawie wszystkie elementy pierwotnego wyposażenia. Obecnie budynek wystawiony jest na sprzedaż.

Za: