W typowo rolniczym krajobrazie rozległych pól uprawnych, park miejski w Kazimierzy Wielkiej jest w zasadzie jedynym w promieniu wielu kilometrów skupiskiem roślinności drzewiastej. Park jest obiektem zabytkowym i znajduje się w spisie zabytków przyrodniczych województwa świętokrzyskiego ze względu na zasługujące na ochronę cisy, dęby i modrzewie. Fakt ten w zestawieniu z różnorodnością występujących tu rodzimych gatunków drzew, krzewów oraz bogactwem flory obcego pochodzenia stanowi o jego wyjątkowym znaczeniu dla miasta i okolicy. Najstarsza część parku w Kazimierzy Wielkiej, położona w sąsiedztwie zabytkowego dworu (obecnie budynku prywatnego), obfituje w okazałe lipy, graby, modrzewie, jesiony, kasztanowce. Łącznie w parku występuje 20 gatunków rodzimych drzew liściastych i iglastych.
Na przełomie 2009/2010 roku miała miejsce rewitalizacja parku. Po trwającej rok przebudowie obiekt nabrał pełnego blasku. Koszt inwestycji przekroczył 8 milionów złotych. Od 5 września 2010 roku kazimierski park miejski nosi imię Łubieńskich. Łubieńscy - zacna i szanowana rodzina, założyciele Cukrowni Łubna - zapisali się złotymi zgłoskami w dziejach Kazimierzy Wielkiej. Nadanie parkowi imienia Łubieńskich podkreśla związek tego miejsca z historią i tradycją Kazimierzy. Nazwę parku nadano po przeprowadzonym referendum, w którym aż 80% głosujących wybrało właśnie im. Łubieńskich.