Parafię erygował biskup Stefan Bareła 1.01.1981 r. wyłączając jej teren z parafii św. Stanisława. Wcześniejsze próby powołania tu parafii nie mogły zostać zrealizowane, gdyż napotykały na sprzeciw władz państwowych. Stąd 16.08.1969 r. biskup S. Bareła ustanowił tu najpierw wikariat terenowy, a następnie 24.08.1976 r. tzw. ekspozyturę. W tej części obecnego Myszkowa istniała już w 1790 r. w jednym z pomieszczeń pałacowych, kaplica z obrazem Matki Bożej, w której za pozwoleniem władzy diecezjalnej była sprawowana Msza św. W połowie XIX w., gdy pałac rozbierano, pozostawiono tę kaplicę. W 1907 r., właściciele dóbr mijaczowskich wyrazili zgodę, aby odprawiano w niej nabożeństwa nie tylko dla dworu, ale także okolicznych mieszkańców. Od 1911 r. do 8.09.1914 r. pełniła ona faktycznie funkcje kościoła parafialnego dla powstającej, pierwszej w mieście parafii p.w. św. Stanisława. Mimo zaprzestania odprawiania w kaplicy Mszy św. wierni Mijaczowa dalej gromadzili się w niej na nabożeństwa. Intensywny rozwój miasta po II wojnie światowej skutkował niewystarczającą liczbą istniejących tu miejsc kultu. Drugi wikariusz terenowy ks. Marian Kuzia przeprowadził więc kapitalny remont dawnej kaplicy dworskiej wygospodarowując w jej podziemiach dwa pomieszczenia, w których mogli przebywać wierni w czasie Mszy św., nie mieszczący się w części górnej. Po wydaniu zgody władz państwowych na utworzenie na tym terenie parafii natychmiast przystąpiono do budowy kościoła, którą realizowano w latach 1989-1996 staraniem ks. M. Kuzi i jego następcy ks. Jana Batorskiego według projektów arch. Zygmunta Fagasa, Marian Kruszyńskiego i Jerzego Kopyciaka. Kamień węgielny w ściany świątyni wmurował i pobłogosławił 19.06.1994 r. arcybiskup Stanisław Nowak, a już 24.12.1995 r. w przykrytym kościele biskup Antoni Długosz odprawił pierwszą pasterkę. Poświęceń świątyni: najpierw rytem zwykłym (8.09.1996 r.), a 10.09.2000 r. uroczystym (konsekrował) dokonał arcybiskup Stanisław Nowak. Odtąd trwają prace modernizacyjne i upiększające jego otoczenie, m.in. podjęto prace nad małą architekturą wokół kościoła, a 8.09.2003 r. były gotowe powstałe tu Dróżki Różańcowe. Zabytkowa kaplica z XVII w. nadal służy miejscowej społeczności jako miejsce kultu. Od 8.09.1997 r. jest ona kościołem całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu. W dolnych jej pomieszczeniach urządzono kaplicę przedpogrzebową.

Opracował: ks. dr hab. Paweł Wolnicki
( )