|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6
5 września 2021 , Pomnik Ofiar w Mysłowicach. Mysłowice, Park PromenadaSkomentuj zdjęcie |
Dodane: 10 grudnia 2021, godz. 10:08:58 Autor zdjęcia: piotr brzezina Rozmiar: 2500px x 1609px Licencja: CC-BY-NC-ND 3.0 Aparat: NIKON D5600 1 / 100sƒ / 9ISO 40018mm
3 pobrania 390 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia piotr brzezina Obiekty widoczne na zdjęciu Policyjne Więzienie Zastępcze więcej zdjęć (10) Dawniej: Obóz emigracyjny Jedno z zastępczych więzień politycznych "Polizei Ersatz-Gefängnis" Rejencji Katowickiej utworzono w Mysłowicach w pomieszczeniach dawnego francuskiego obozu emigracyjnego, będącego własnością spółki "Societe Cauxif Compagnie Auxiliare et financiere a' Paris", której właściciel uciekł w momencie wybuchu wojny. Mysłowickie więzienie utworzono w wyniku likwidacji placówki o tym samym charakterze w Sosnowcu przy ul. 1 Maja 21/23. Nową lokalizację w Mysłowicach zaproponowano pismem z dnia 9.09.1940 roku. "Polizeigefangnis" w Mysłowicach mieściło się przy obecnej ul. Powstańców 27. Obiekt w chwili przejęcia przez władze niemieckie składał się z 3 budynków murowanych i 1 baraku. Dopiero w 1943 roku dobudowano barak dla strażników i osobny barak gospodarczy. Przystosowanie obiektu do nowych celów rozpoczęto jesienią 1940 roku, a zakończono 8.02.1941 roku. W okresie tym wybudowano na dziedzińcu 2 drewniane wieże obserwacyjne, a na skarpie górującej nad obozem stanowisko karabinu maszynowego. W mysłowickim więzieniu przebywali również skazani przez katowicki Standgericht na karę śmierci, którą wykonywano na publicznych egzekucjach. Wiele ofiar w mysłowickim więzieniu pochłonęła również epidemia tyfusu plamistego, która wybuchła w grudniu 1942 roku. Epidemia potwierdziła skandaliczne warunki sanitarne obozu. Pochłonęła ona życie 78 więźniów i 4 funkcjonariuszy. Chorowało 218 więźniów. W okresie nasilenia epidemii w ciągu dobry umierało do 15 więźniów. Policyjne Więzienie Zastępcze w Mysłowicach określane było przez więźniów "przed piekłem Oświęcimia", a ironicznie "ogród róż". Przez jego mury przewinęło się 25.000 osób. Trudno jest określić liczbę ofiar śmiertelnych, ale na pewno była ogromna. Prawdopodobnie zaledwie 10% więźniów doczekało się wyzwolenia. Przed ostateczną likwidacją obozu część więźniów ewakuowano - około 600 osób do Oświęcimia i Gross-Rosen, Mauthausen i Ravensbrück. Zabrano wówczas również 4 wyższych oficerów radzieckich nie ujętych w ewidencji. Ich los nie jest znany. Na miejscu pozostało około 613 więźniów, którzy zostali zwolnieni w dniach 22-26 stycznia 1945 roku. Opis ( opracowanie na podstawie książki Heleny Witeckiej, "TYMCZASOWE WIĘZIENIE POLICYJNE" ) Park Promenada więcej zdjęć (4) Promenada rozciąga się wzdłuż Czarnej Przemszy od ujścia Boliny po rejon dawnej dzielnicy portowej (ulice Sułkowskiego i Rzeczna). Obszar ten został założony na terasach Czarnej Przemszy, która w przeszłości tworzyła meandry podcinające wschodni skłon garbu Mysłowic. Założona została ok. 1870 roku. Dawna ścieżka łącząca dworzec kolejowy z rejonem dworu Sułkowskich w Słupnej została wówczas uregulowana i obsadzona drzewami liściastymi przez Towarzystwo Upiększania Miasta. Trzy lata później, po zawarciu konwencji pomiędzy carem Rosji, cesarzem Austrii i cesarzem Rzeszy Niemieckiej, aleja stała się główną trasą spacerową prowadzącą w rejon zbiegu Czarnej i Białej Przemszy – miejsca, gdzie schodziły się granice trzech cesarstw (“Trójkąt Trzech Cesarzy”) U wejścia na Promenadę znajduje się Przewiązka – dawna siedziba Biura Emigracyjnego. Tuż za nią jest kilka miejsc parkingowych. Wzdłuż głównej alei znajdują się ławeczki. Na terenie Promenady działa również Klub Sportowy “Lechia” – jeden z najstarszych klubów w Polsce. Jest tu boisko piłkarskie i korty tenisowe. W południowej części Promenady są domy mieszkalne i budynek, w którym siedzibę ma Dom Dziecka. Przez Promenadę przebiega ścieżka rowerowa prowadząca do miejsca zwanego “Trójkątem Trzech Cesarzy”. Więcej na temat Promenady: ul. Promenada więcej zdjęć (41) Dawniej: Postrasse, al. ZMP |