Publiczny park miejski w Warszawie, położony w Śródmieściu; pierwotnie królewski ogród pałacowy przy Pałacu Saskim, udostępniony publiczności w 1727 r., jeden z najstarszych parków w Polsce; współcześnie o powierzchni 15,5 ha.



Ogród Saski został założony na przełomie XVII i XVIII wieku przez króla Augusta II Mocnego na tzw. Osi Saskiej jako ogród przypałacowy w stylu francuskim. W maju 1727 został udostępniony wszystkim mieszkańcom miasta. W 1748 August III Sas wzniósł tu Opernhaus (operalnię), pierwszy na terenie Polski zbudowany specjalnie w tym celu wolno stojący budynek teatralny.[1]



W XIX wieku zamieniony w park w stylu angielskim. W latach 40. XX wieku, podczas okupacji niemieckiej, przez zachodnią część parku przebito ulicę Marszałkowską. Drzewostan częściowo przetrwał powstanie warszawskie, jednak wszystkie elementy architektoniczne uległy zniszczeniu. Po II wojnie światowej park odtworzono.



Źródło:

Licencja: CC

Ulica Agrykola została wytyczona w latach 1778–79 jako nowa droga dojazdowa do Łazienek Królewskich, rozciągających się po obu jej stronach. Pierwotnie zaczynała swój bieg od ul. Czerniakowskiej, jednak w okresie powojennym ten odcinek ulicy przemianowano na ul. Szwoleżerów. Nazwa ulicy pochodzi od nazwiska podpułkownika Karola Ludwika Agricoli, który kierował pracami przy jej budowie, i przyjęła się pod koniec XIX wieku. Przejściowo, w okresie 1901-16 nosiła miano ulicy Ułańskiej. W roku 1819 u zbiegu z Al. Ujazdowskimi powstał Ogród Botaniczny; w roku 1867 u zbiegu z ul. Czerniakowską wybudowano cerkiew pw. św. Olgi, rozebraną po roku 1915.

W latach 1779–80 wzniesiono w ciągu ulicy kamienny most, przedłużony w roku 1788 o dwa przęsła. Tuż przy moście znajduje się pomniku Jana III Sobieskiego, ustawiony tu w roku 1788 z woli Stanisława Augusta. Autor pomnika, Franciszek Pinck, ukazał władcę w zbroi i hełmie z pióropuszem, siedzącego na koniu który tratuje leżącego Turka – to nawiązanie do historycznej wyprawy Sobieskiego na czambuły tatarskie. Ulica do dziś zachowała swój parkowo-krajobrazowy charakter; całą jej zabudowę stanowi zespół Łazienek Królewskich. Po roku 1907 w górnym odcinku ulicy zainstalowano działające do dziś latarnie gazowe.

Wikipedia