|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 5.15
1 stycznia 1996 , Ruiny Zamku Nowy DwórSkomentuj zdjęcie
|
1 pobranie 1993 odsłony 5.15 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia pawulon Obiekty widoczne na zdjęciu Zamek Nowy Dwór więcej zdjęć (13) Dawniej: Burg Neuhaus Ruiny zamku Nowy Dwór (Ogorzelec) położone są na szczycie Góry Zamkowej (618m). Prawdopodobnie zamek był wzniesiony przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka II Małego w połowie XIV wieku. Pierwsza wzmianka o budowli pochodzi z 1364 roku. Po śmierci Bolka II zamek przeszedł w ręce czeskie. W latach 1402-1417 został rozbudowany. Od 1434 roku stanowił własność rodu Czettritzów. Na początku XVI wieku ponownie został przebudowany w stylu renesansowym. Po 1581 roku, kiedy spłonął po uderzeniu pioruna, Czettritzowie zbudowali dla siebie nową rezydencję w dzisiejszym centrum Wałbrzycha.Zamek miał kształt wrzecionowaty. Składał się z zamku górnego oraz podzamcza oddzielonego suchą fosą wykutą w skale. Podzamcze rozpoczynało się od północy gotycką bramą wjazdową. Do dzisiaj zachował się gotycki portal bramny, mury podzamcza oraz fragmenty murów i budynków zamku górnego. Przez zamek przechodzi żółty szlak turystyczny.Przewodnik po Wałbrzychu, Urząd Miejski w Wałbrzychu, Wrocław 2007 Zamkowa Góra (616 m n.p.m.) więcej zdjęć (5) Dawniej: Schlossberg, Schloss-Berg Zamkowa Góra (618 m n.p.m.) leży w Sudetach Środkowych, w Górach Wałbrzyskich. Szczyt położony jest w południowo-wschodniej części Gór Wałbrzyskich, w masywie Rybnickiego Grzbietu, na południe od dzielnicy Wałbrzycha Podgórze. Poniżej szczytu po północno-zachodniej stronie płynie Pełcznica. Jest to wzniesienie zbudowane ze skał wylewnych - permskich melafirów, w kształcie stożka o stromych zboczach z wyraźnie zaznaczoną płaską powierzchnią szczytową. Na szczycie znajdują się ruiny średniowiecznego zamku obronnego Nowy Dwór. Wzniesienie w całości jest porośnięte lasem bukowym regla dolnego. Szczyt położony jest na obszarze Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich. Wikipedia Góry Wałbrzyskie więcej zdjęć (10) Dawniej: Waldenburger Bergland Góry Wałbrzyskie (niem. Waldenburger Bergland, też Waldenburger Gebirge) – pasmo górskie w Sudetach Środkowych, w całości w Polsce; najwyższy szczyt – Borowa, 853 m n.p.m. Przebiegają na długości 35 km z północnego zachodu na południowy wschód, od doliny Bobru do doliny Bystrzycy. Od południa, poprzez dolinę Leska i Kotlinę Wałbrzyską graniczą z Górami Kamiennymi i Kotliną Kamiennogórską, a od zachodu z Górami Lisimi będącymi grzbietem Rudaw Janowickich. Na północnym zachodzie docierają aż do Gór Kaczawskich. Na północy przechodzą płynnie w Pogórze Wałbrzyskie, a na wschodzie w dolinie Bystrzycy łączą się z Górami Sowimi. Najwyższym szczytem jest Borowa – 853 m n.p.m. (a nie Chełmiec, jak przez wiele lat uważano, który mierzy 851 m). Wybitnymi szczytami są także Chełmiec i Trójgarb, które przez co najmniej kilkadziesiąt dni w roku są widoczne i łatwo rozpoznawalne z odległego o 60 kilometrów w linii prostej Wrocławia. Góry Wałbrzyskie leżą na obszarze zewnętrznej, północnej części niecki śródsudeckiej, w której warstwy skalne zapadają ku środkowi (tutaj ku południowi). Zbudowane są ze skał osadowych, głównie piaskowców, zlepieńców i łupków oraz wulkanicznych – porfirów, melafirów i ich tufów. Skały te powstały w karbonie i permie. W górnym karbonie powstały złoża węgla kamiennego, a w mezozoiku – żyłowe złoża barytu. Powierzchnie wysoczyzn pokrywają plejstoceńskie lessy, natomiast zbocza gór plejstoceńskie i holoceńskie rumosze skalne i gliny zboczowe. Teren Gór Wałbrzyskich należy w całości do dorzecza Odry. Oprócz Bobru i Bystrzycy – których tylko niewielkie odcinki znajdują się na granicy Gór Wałbrzyskich – najważniejszymi rzekami są Pełcznica i Lesk. Znajdują się tu także źródłowe odcinki Strzegomki i Nysy Szalonej na północnym zachodzie oraz Ścinawki na południowym wschodzie. Głównym miastem na tym obszarze jest Wałbrzych, poza tym mniejsze miasta to: Boguszów-Gorce, Szczawno-Zdrój i Jedlina-Zdrój oraz wiele wsi, m.in. Stare Bogaczowice i Czarny Bór. Źródło: |