starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 6 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie Zabrze Makoszowy ul. Makoszowska Kopalnia Węgla Kamiennego Makoszowy

Lata 1900-1913 ,

Dwa wolnobieżne (300obr/min) generatory o mocy po 440kVA napędzane silnikami na gaz koksowniczy zainstalowane w elektrowni zakładowej (Makoszowy). Wytwarzały prąd trójfazowy o napięciu 3600V i częstotliwości 60Hz.

Skomentuj zdjęcie
Bielszowice to nie Makoszowy, różne mieściny i różne kopalnie
2019-04-27 23:40:09 (7 lat temu)
ritterswalder
+1 głosów:1
Pisze wyraźnie Delbruck Pits czyli szyby Delbrueck czyli kopalnia Makoszowy.
2019-04-28 12:28:21 (7 lat temu)
do ritterswalder: Jasne, mój błąd. ale Delbruck były szybami kopalni Bielszowice i zostały po 23 roku w Niemczech, i chyba od tego czasu był rozdział: Delbruck (Niemcy), Makoszowy, Bielszowice (Polska).
Ale trzeba by poszukać głębiej.
2019-04-29 11:28:45 (7 lat temu)
Jarosław Dubowski
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 29 dni
Dodane: 19 marca 2011, godz. 21:11:37
Rozmiar: 1100px x 936px
11 pobrań
4313 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Jarosław Dubowski
Obiekty widoczne na zdjęciu
kopalnie
Dawniej: Kopalnia Węgla Kamiennego Sośnica-Makoszowy - Ruch Makoszowy
Kopalnia Makoszowy zaczęła powstawać od 1890 r., gdy poziomami 170 i 230 m przez wyrobiska prowadzone pod ziemią na zachód z kopalni Guido (budowanej od połowy XIX w. przez hrabiego Guido Henckel von Donnersmarck) rozpoznano rezerwowe pola górnicze o nazwach Zero i Double Zero. W 1900 r. właściciel - Skarb Pruski - zaczął głębić szyb I zwany "koło Makoszów", a rok później szyb II. obydwa tylko do celów wentylacyjnych kopalni Luiza.

Jednak wkrótce szyby te rozrosły się do zakładu górniczego, zwanego od pola nadania górniczego - Zeroschächte. Fedrunek ruszył w kwietniu 1906 r. a po 2 latach oba szyby połączono z koksownią i przemianowano na Delbrückschachte.

Po III Powstaniu Śląskim i dwuletnim sporze granicznym Makoszowy i Kończyce decyzją specjalnej komisji Ligi Narodów przyznano w 1923 r. Polsce. Niemiecka kopalnia Delbrück została odcięta od zasobnego w węgiel pola po polskiej stronie, którego nie eksploatowano. Władze niemieckie starały się o jego wydzierżawienie i po negocjacjach w 1931 r. podpisano umowę o wymianie pól górniczych w strefie przygranicznej w Zabrzu i Knurowie między polsko-francuską spółką Skarboferm a niemiecką spółką Preussag.

Od kwietnia 1945 r., gdy Armia Czerwona przekazała częściowo zatopiony, opuszczony przez niemiecką załogę zakład władzom polskim, kopalnia nosi nazwę Makoszowy. W okresie rozbudowy kopalni na południe doszło 28 sierpnia 1958 r. do najtragiczniejszej katastrofy - od palnika acetylenowego, którym cięto żelazną stropnicę na poziomie 300 m, wybuchł ogromny pożar. Załoga uciekła przed ogniem, ale 20-minutowe aparaty ucieczkowe nie wystarczyły na ewakuację w dymach. Śmiertelnie zaczadziło się pod ziemią 72 górników a 87 uległo poważnym zatruciom.

W latach 60. XX w. zgłębiono do 717 m nowy szyb III, a kolejny - szyb IV wydobywczy - uruchomiono na głębokość 944 m w 1981 r. Od 1967 r. eksploatacja w Makoszowach przebiega wyłącznie systemem ścianowym. W 1988 r. zanotowano rekord wydobycia w historii zakładu - 5,13 mln t przy 10-tysięcznej załodze. Od 1993 r. Makoszowy należały do Gliwickiej Spółki Węglowej a następnie (od 2003 r.) do Kompanii Węglowej. 1 lipca 2005 r. kopalnię połączono z Kopalnią Sośnicą, by po 10 latach rozdzielić ruchy i przekazać Makoszowy do Spółki Restrukturyzacji Kopalń S.A w Bytomiu.Opis z
ul. Makoszowska
więcej zdjęć (764)
Dawniej: Makoschauer Chaussee