Żelbetowy sześciopiętrowy Pasaż Simonsa wybudowany został w latach 1900-03 z polecenia Alberta Simonsa według projektu architekta inż. Terleckiego na miejscu rozebranego kościoła i klasztoru brygidek. W budynku mieściły się składy towarów, kantory, sklepy i mieszkania czynszowe. W 1904 rozbudowany o nowe skrzydło równolegle do starego budynku w celu powiększenia powierzchni handlowej, magazynowej i mieszkalnej.
W okresie międzywojennym w starszym budynku swoją siedzibę miał Sąd Grodzki, zanim dla sądu został wybudowany nowy gmach przy Lesznie 53/55.
Zniszczony we wrześniu 1939 i częściowo rozebrany w czasie okupacji, resztki budynku rozebrano po 1945 roku.
Nowsze skrzydło budynku zostało zbombardowane w czasie Powstania Warszawskiego, budynek był powstańczą redutą batalionu "Chrobry". Pod gruzami budynku zginęło ponad 200 osób, głównie powstańców. W miejscu budynku znajduje się pomnik upamiętniający poległych w Powstaniu Warszawskim, a obok niego cztery zachowane fragmenty konstrukcji pasażu. Pod ziemią znajdują się zawalone piwnice budynku, w których wciąż spoczywa część z poległych, po wojnie wydobyto jedynie 99 ciał. Obecnie na miejscu gmachu znajduje się parking oraz tereny zielone.