Areoklub Łódzki na nowo otwartym 15.04.1953 roku lotnisku w Aleksandrowie Łódzkim rozpoczyna masowe szkolenie spadochronowe. Piloci samolotowi otrzymują Jaki -18 i pierwsze wyprodukowane w kraju CSS-13. Szybownicy oprócz dotychczas posiadanego sprzętu dostają Jaskółkę i akrobacyjnego Jastrzębia. W okresie letnim lotnisko tętniło życiem i pracą. Obszerne lotnisko pozwalało na rozłożenie kilku jednoczesnych startów. Dzięki większej ilości sprzętu piloci mają lepsze warunki do treningu. Niestety we wrześniu 1961 roku doszło do tragicznego w skutkach pożaru hangaru, który zahamował rozwój lotniska. Całkowicie zniszczony hangar i duża ilość znajdującego się w nim sprzętu spowodowała przeniesienie się Areoklubu do Łodzi. W 1990 roku powstało Stowarzyszenie Lotnicze, kóre przywróciło lotnisko do celów lotniczych. W 1998 roku lotnisko zostało wpisane do spisu lądowisk U.L.C. Ostatecznie w roku 2006 zostało zlikwidowane.

Dane na temat byłego Lotniska Aleksandrów Łódzki:

Współrzędne geograficzne: N 51,48,34, E 19,16,51. (51.809N 19.285E). Elewacja/Elevation 190 m.

Powierzchnia około 960 000 m2. Długość około 1 200 m, szerokość około 800 m. Kształt zbliżony do czworoboku, zamknietego; od północy ulicą Franciszkańską, od wschodu ulicą 11 Listopada, od południa ulicą Marszałkowską i od zachodu ulicą Placydowską.

RWY gruntowa (trawa) o wymiarach 800 m x 100 m, na kierunku 10/28.

Opracował Karol Placha Herman.

Ciekawostki:

Na terenie lotniska polowego w Aleksandrowie Łódzkim wybudowano makietę berlińskiej Bramy Brandenburskiej, a także fragment zabudowy zniszczonych kamienic w centrum niemieckiej stolicy. Dekoracje te wykorzystano w filmie „Kierunek Berlin”, a następnie już gotową scenografię wykorzystali twórcy filmu „Czterej pancerni i pies”. Makieta Bramy wykonana została w skali 1:1.