Karnity długi czas pełniły funkcję folwarku w większych dobrach ziemskich. Po raz pierwszy wymienione są w 1349r., w przywileju wsi Bożęcin. Pierwotnie był tu folwark zakonny, który po wojnie trzynastoletniej, w roku 1470, został nadany wraz z innymi dobrami ziemskimi Hansonowi von Schonaich, dowódcy wojsk zaciężnych, za służbę w wojsku krzyżackim.

Ród Schonaichów, pochodzący ze Śląska, władał dużymi dobrami około 300 lat. Siedzibę swoją posiadał w Borecznie. Po 1815r. folwark w Karnitach wraz z dobrami został sprzedany przedstawicielowi rodu pochodzącego z Rygi, baronowi von Albedyhll. Rodzina ta prosperowała tu bardzo dobrze, bowiem w początkach XX wieku posiadała pięć majątków ziemskich. Część z nich dzierżawiono, a obszar własności ziemskiej wynosił prawie 2300 ha. Von Albedylowie byli właścicielami dóbr do lat dwudziestych XX wieku, kiedy to drogą małżeństwa własność przeszła na ród von Gunther.

O wcześniejszym dworze w Karnitach wiadomo, że został spalony, podobnie jak siedziba dóbr w Borecznie, podczas wojen polsko-szwedzkich około 1635r. Obecny pałac w Karnitach wzniesiony został w 1856r. w stylu neogotyckim. Całe założenie pałacowo-parkowe jest wyjątkowe pod względem uroku kompozycji i utrzymane w duchu romantyzmu.

Pałac usytuowany jest nad brzegiem jeziora kranickiego. Jego bryła jest malowniczo zróżnicowana, jedno-, dwu- i trój-kondygnacyjna, z oktogonalną wieżą narożną od strony podjazdu i czteroboczną od strony jeziora. Charakterystyczne gotyckie sklepienie krzyżowe z lunetami wieńczy podcień wejścia głównego. Balustrady tarasów wykonano ze sztucznego kamienia z neogotyckim ornamentem czwórliścia i rybiego pęcherza. Do dziś zachowała się oryginalna stolarka, kominki we wnętrzach, a w pomieszczeniach reprezentacyjnych stropy belkowe. Zamek w całości obłożony jest cegłą klinkierową.

Od strony północnej pałacu położony był kompleks zabudowań gospodarczych, z mieszkaniami dla służby, wozownią, stajniami, a przede wszystkim duża, bardzo efektowna ujeżdżalnia, obecnie adaptowaną na hotel. W ujeżdżalni zachowała się otwarta, podwieszona więżba drewniana, o bardzo pięknej i bogatej snycerce. Romantycznej zabudowie pałacu, cech "obronnych " dopełniały, obecnie już nieczytelne, obwarowania z bastionami, wkomponowane w obszar przypałacowego, rozległego parku krajobrazowego.

Po wojnie zamek pełnił funkcję ośrodka wypoczynkowego. Na terenie dawnych sadów, w części południowej parku, wzniesiono domki letniskowe. Od 1995r. kompleks pałacowy wraz z parkiem jest własnością prywatnej firmy, która przeznaczyła go na całoroczny hotel.

źródło: