Jeden z najstarszych kompleksów architektury przemysłowej w Olsztynie. Położony w bliskości dworca kolejowego przyjmował transporty zboża zwożonego do Olsztyna koleją. Zamknięty na początku XXI w., obecnie nieużytkowany.
Silos powstał na zamówienie Warmińskiego Towarzystwa Gospodarczego w 1924 r. Mały spichlerz dostawiony do silosu od strony zachodniej służył do załadunku ziarna. Zespół młyna obok zabudowań fabryczki kamienia sztucznego Karla Kuehna w podwórzu pomiędzy ul. Kopernika i Partyzantów jest pozostałością przedwojennej, małej dzielnicy przemysłowej, działającej w okolicy dzisiejszego Placu Józefa Bema. Zniszczeń wojennych nie przetrwały pawilony gospodarcze sąsiadujące z młynem. Po II wojnie światowej budynek nadal pełnił swoją pierwotną funkcję. Ostatnim właścicielem była spółka Młyn Olsztyński.
Silos jest konstrukcją żelbetową, pięciokondygnacyjną z mansardowym dachem, posiadającym lukarny na wyższej połaci. Zwieńczenie dachu w formie małej jednokondygnacyjnej nastawy z łamanym dachem, pozbawionym lukarn. Zwieńczenie nawiązuje do charaktery architektonicznego całej budowli. W przyziemiu silosu rampa towarowa. Spichlerz jest budowlą jednokondygnacyjną. Ściany murowane z cegły, poddasze w konstrukcji szachulcowej. W elewacji południowej modernistyczny szczyt schodkowy służący jako żuraw do wciągania worków ze zbożem. Od wschodu do silosa przylega nowoczesna, parterowa przybudówka.
Źródło:

Plac Bema – plac w kształcie ronda, posiadającego trzy pasy ruchu, zlokalizowany w północnej części Olsztyna, stanowiący miejsce zbiegu ulic Limanowskiego, Partyzantów, Kętrzyńskiego i Kopernika (wjazd z ulicy Kopernika na rodno został zamknięty).

Wokół placu znajdują się zabytkowe kamienice z początku XX wieku.
W czasach Prus Wschodnich, plac nosił nazwę Kopernikusplatz (plac Kopernika). W 1900 wybudowano pierwsze kamienice - przy placu Bema 2 i 4. Na przełomie XIX i XX wieku znajdowały się tu instytucje wojskowe. Kamienicę przy placu Bema 4 (tzw. Willa Martha) wybudował Robert Mrzyk - przedsiębiorca budowlany, właściciel okazałych w ówczesnym okresie olsztyńskich zakładów murarsko-brukarskich. Willa Martha pełniła w latach 1905-1911 funkcję siedziby rejencji olsztyńskiej. Pośrodku skweru w 1923 odsłonięto i poświęcono pomnik ku czci żołnierzy I Warmińskiego Pułku Piechoty Nr 150, stacjonującego wówczas w olsztyńskich koszarach nad Jeziorem Długim, poległych podczas I wojny światowej na froncie wschodnim i zachodnim. Podczas drugiej wojny światowej większość kamienic nie uległo zniszczeniu.
Kopernikusplatz na pocztówce z 1917 r.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej, nazwę placu zmieniono na plac Mikołaja Kopernika. W 1947 nazwa ponownie została zmieniona, tym razem na Plac Armii Czerwonej. Przy placu planowano ustawić pomnik Wzdzięczności Armii Czerwonej, ale zmieniono plany i ustawiono go przy ówczesnej alei Zwycięstwa (dzisiejszej alei Piłsudskiego). W Willi Martha, przy placu Bema 4, siedzibę znalazł Obwód Lecznictwa Kolejowego oraz Fundacja Zdrowia Kolejarzy. W 1956, podczas powstania węgierskiego, ludzie zbierali się na placu, aby protestować i domagać się wycofania wojsk Układu Warszawskiego z Węgier. Na wniosek studentów Wyższej Szkoły Rolniczej nazwę placu zmieniono na Powstańców Węgierskich. Jednak już rok później nazwa placu została zmieniona na cześć bohatera polsko-węgierskiego - generała Józefa Bema.

W latach 60. XX wieku wybudowanany został wiadukt łączący plac Bema z ulicą Limanowskiego.

Po reformie administracyjnej i przywróceniu powiatów w 1999 roku, kamienicę przy placu Bema 5 zajęło Starostwo Powiatu Olsztyńskiego. W latach 2002-2003 plac Bema przeszedł generalny remont. W 2006, w 50-rocznicę Powstania Węgierskiego, wiaduktowi, znajdującemu się nieopodal placu, nadano nazwę Powstańców Węgierskich 1956 roku i odsłonięto tablicę upamietniającą wydarzenia sprzed 50 lat na ścianie Starostwa Powiatu Olsztyńskiego.
Źródło: