Pamięć o bitwie bolesławickiej trwała wśród Prusaków długo, a najbardziej spektakularnym jej wyrazem stała się potężna feta, a raczej bufonada, której głównym bohaterem był cesarz Fryderyk Wilhelm II. Działo się to 8 września 1906 roku, kiedy to na Kleszej Górze odsłonięto pomnik ku czci Fryderyka II Wielkiego. W tym dniu, od rana ze strony Jaworzyny Śląskiej i Świdnicy ciągnęły tysiące obywateli z całego Śląska, zorganizowanych w grupy. Na czas tego największego w przedwojennej historii ziemi jaworzyńskiej zlotu, drogi i pola spokojnych dotąd wiosek przybrały niecodzienny i nienormalny wygląd. W pobliżu Starego Jaworowa powiewały flagi o barwach regionalnych. Szosa do Nowego Jaworowa została oflankowana girlandami i flagami narodowymi. Wokół zasłoniętego jeszcze pomnika powiewały śląskie sztandary. Plac pomnikowy, od strony Nowego Jaworowa, zamykał potężny, symboliczny namiot, a raczej baldachim. Pozostałe trzy boki tworzyły trybuny, udekorowane niemieckimi barwami. Szpalery obywateli tworzyły m.in. dzieci z miejscowych szkół, drużyny sportowe, delegacji organizacji społecznych, powiatowe straże pożarne ze Strzegomia i Świdnicy, związki i towarzystwa regionalne.
Pomnik wykonany był ze szczególną pruską starannością, z granitu wydobytego w Streithbergu (dziś Góra Zwycięstwa, co wobec tak „honorowego” zlecenia, miało przysporzyć sławy strzegomskiemu kamieniołomowi. Fundament pomnika stanowiła kwadratowa płyta o boku 7 m i grubości 1,25 m, z narożnymi wzmocnieniami dla osadzenia masztów. Na fundamencie wznosiła się pięciostopniowa podstawa, której piąty stopień tworzyła kwadratowa płyta o boku 4,25 m. Na niej spoczywał trzyczęściowy zespół pionowy, którego dolny cokół miał bok o szerokości 2,25 m i wysokości 60 cm, przy wadze 160 cetnarów. Część środkowa o boku 1,60 m, wysokości 1,15 m i wadze również 160 cetnarów, miała przytwierdzone z trzech stron brązowe tablice. Pierwsza tablica zawierała informację o bitwie i pobycie Fryderyka II Wielkiego w Bolesławicach, w 1761 roku, druga ilustrowała plan obozu bolesławickiego, a trzecia niosła wiersz autorstwa króla, adresowany do swojego przyjaciela markiza d’Argent. Czwarty bok nie posiadał brązowej tablicy, ale nie omieszkano wyryć na nim inskrypcji upamiętniającej uroczystość odsłonięcia pomnika i jej głównego aktora – cesarza Fryderyka II Wilhelma. Dominantę pomnika stanowił obelisk prawi 7m wysokości, o podstawie 92 cm i wadze 250 cetnarów, zakończony czworoboczną piramidą, widoczny z dość odległej okolicy.
Po II wojnie światowej wystawiony przez cesarza Fryderyka II Wilhelma pomnik przeniesiono na Cmentarz Wojenny Armii Radzieckiej w Świdnicy przy ulicy Łukasińskiego . Tablice oczywiście zmieniono; a szczyt obelisku zwieńczono pięcioramienną, czerwoną gwiazdą
/Cytat ze strony za Kroniką miasta i gminy Jaworzyna Śląska, autor Ryszard Len/