Po raz pierwszy nazwę Wysoki Kościół wzmiankuje się w 1296 roku. Dowodem na istnienie osady jest notka Hermana Neulinga: W 1296 roku, krótko przed 24 sierpnia, biskup Jan z Wrocławia w czasie podróży z Nysy do Trzebnicy, wraz ze świtą, w okolicy Wysokiego Kościoła, został napadnięty, obrabowany i nawet sam zraniony. Owym biskupem był Jan III Romka, piastujący swój urząd w latach 1292 – 1301.



W 1335 roku występuje Wysoki Kościół jako Alta Ecclesia z wymienieniem kościoła parafialnego (stwierdza to niejaki Otto Schulke). To koloniści niemieccy zbudowali na wysokim wzgórzu kościół. Od tej świątyni otrzymała osada swoją nazwę. Była to świątynia drewniana, z której wyposażenia nic się nie zachowało.



W roku 1698 postawiono wieżę. W 1714 roku wybudowano nowy kościół, a ściślej mówiąc dobudowano nowy, drewniany korpus do wspomnianej wieży. Pod koniec XVIII wieku wieżę wyremontowano. Była ona wykonana z muru pruskiego i zwieńczona hełmem w kształcie cebuli. W 1794 roku ufundowano dzwon, a w kościele zbudowano ambonowy ołtarz (charakterystyczny dla świątyń protestanckich) z wejściem od zakrystii. W 1828 roku zbudowano nowy kościół z cegły na planie prostokąta z kwadratowa zakrystią na osi od wschodu, a od strony zachodniej postawiono w 1890 roku wieżę.



Kościół jest jednonawowy bez wydzielonego prezbiterium, kryty sufitem z fasadą. Boczne ściany są przeprute dużymi ostrołukowymi oknami o rozglifionych ościeżach, ściana wschodnia z rozetą. Do 1964 roku w kościele były galerie i balkony. W 1834 roku kościół otrzymał nowe organy. Obecny instrument wykonała firma Schlag ze Świdnicy w 1890 roku. W 1816 roku wybudowano obok kościoła nową plebanię. Wokół kościoła był dawniej cmentarz. W 1896 roku założono nowy cmentarz, położony na północny zachód od kościoła.



Świątynia w Wysokim Kościele stała się w 1540 roku zborem protestanckim i taki stan rzeczy trwał do 1945 roku. Po wojnie niemiecki proboszcz z Kryniczna, ks. Józef Gottschalk, pobłogosławił ewangelicką świątynię (ale nie w sensie dedykacji – kościół nie jest poświęcony) i rozpoczęto sprawować w nim kult katolicki.



W 1964 roku przeprowadzono gruntowny remont kościoła, dostosowując go do aktualnych potrzeb. Postawiono główny ołtarz fornierowany, wykonany według projektu inżyniera Krzywobłockiego, oraz dębową ambonę i balustradę; w 1968 roku dębowe ławki, a w 1969 roku nowe konfesjonały.



za :