W roku 1893 istniejący Prowincjonalny Dom Poprawczy zmieniono na Prowincjonalny Zakład dla Obłąkanych i Idiotów. Poza jego obiektami objął również pozostałości wyburzonego klasztoru Bernardynów (obecna kaplica)

W 1919 roku zakład przemianowano na Krajowy Zakład Psychiatryczny w Kościanie.

W związku z pojawiającymi się głosami o konieczności jego likwidacji, w okresie powstań śląskich utworzono tu szpital wojskowy dla Górnoślązaków.

Po odstąpieniu od zamiaru likwidacji, w 1924 roku zaczęto przyjmowanie chorych z przepełnionych zakładów psychiatrycznych Małopolski.

W 1928 roku uruchomiono własną elektrownię.

Od 1931 roku rozpoczęła się organizacja części sanatoryjnej. Rozbudowano zakład fizykoterapii.

W roku 1939 na terenie zakładu zorganizowany został niemiecki szpital polowy a następnie

"Landesheilanstalt Kosten"..

W następnym roku, w części budynków uruchomiono podoficerską szkołę piechoty.



Po roku 1945, po uporządkowaniu obiektów, otwarto pierwszy oddział szpitala.

W 1949 roku, otrzymał nazwę: Państwowe Sanatorium dla Nerwowo Chorych.

W 1970 roku nazwę zmieniono na Wojewódzki Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w Kościanie a od roku 1998 Wojewódzki Szpital Neuropsychiatryczny im. Oskara Bielawskiego.