Był to najdalej na północ wysunięty plac miasta, za nim ciągnęły się już niezabudowane pola. Teren ten, zwany Paniowskim Polem, należał do zamożnych rodzin bytomskich - Paikertów i Schastoków. Dopiero na początku XX wieku, po wykupieniu terenu przez miasto, okolica zaczęła się powoli zabudowywać. W 1908 roku wzniesiono gmach Żeńskiego Królewskiego Seminarium Nauczycielskiego (od 1929 roku mieściła się tam Akademia Pedagogiczna, jedyna tego typu uczelnia na Górnym Śląsku), obecnie Państwowe Szkoły Budownictwa. Zaludnienie dzielnicy nastąpiło po 1922 roku. Przestrzeń między Seminarium a placem zajęła dzielnica willowa. Obok w latach 1928-1931 stanął kościół św. Barbary według projektu architekta Kicktorna, ostatecznie zamykający plac od północy.
Wielopiętrowe kamienice wokół placu pochodzą z początków XX wieku. Zamieszkiwali je głównie rentierzy i średniej klasy urzędnicy.