Obecny kościół pw. Trójcy Świętej pochodzi z lat 1792-1794. Jego fundatorami byli Katarzyna i Jerzy Pinińscy. Barokowa świątynia została odnowiona dzięki staraniom kolejnego właściciela Babic – Eustachego Dembińskiego w 1860 r. Niedługo potem, bo w 1886 r., na wskutek wielkiego pożaru zniszczeniu uległ dach świątyni oraz część jego wystroju wewnętrznego. W trakcie odbudowy prowadzonej przez ks. Karpińskiego - proboszcza parafii - kościół uzyskał dach w obecnym kształcie, wieżyczkę na sygnaturkę oraz fronton. Cały obiekt - tak, co do architektury, jak i wyposażenia – doczekał w się latach 2004-2008 gruntownej rewitalizacji i renowacji.



Jest to budowla murowana, późnobarokowa, z ciekawą architektonicznie fasadą. Fasada zachodnia z wejściem do kościoła jest dwukondygnacjowa. Zdobią ją cztery pilastry, po dwa z każdej strony. Świątynia jest orientowana, jednonawowa, zakończona dwuprzęsłowym prezbiterium, zamkniętym prostą ścianą. Nawa jest szersza i wyższa od prezbiterium. Sklepienie świątyni jest krzyżowe nad prezbiterium, a kolebkowe z lunetami nad nawą. Ściany zdobią toskańskie pilastry, pomiędzy którymi znajdują się płytkie wnęki zamknięte półkolistym łukiem. Na końcu nawy, po prawej i lewej stronie, przed wejściem do prezbiterium umieszczone są dwa ołtarze boczne z obrazami św. Józefa i św. Antoniego Padewskiego oraz św. Stanisława Biskupa i św. Jana Nepomucena. Ołtarze boczne są utrzymane w stylu barokowo-klasycystycznym, natomiast obrazy są w stylu barokowym. Ołtarz główny zdobią figury Ewangelistów: św. Łukasza i św. Jana. W centrum ołtarza znajduje się łaskami słynący, pochodzący prawdopodobnie z XVII w., obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem. Nad nim usytuowany jest obraz Trójcy Świętej. Na szczególna uwagę zasługuje barokowa ambona w kształcie okrętu, z figurami dwóch Apostołów, która powstała w II poł. XVIII w. i była wzorowana na ambonie z kościoła Karmelitów w Przemyślu. W kościele znajduje się także ciekawa chrzcielnica z czarnego marmuru, ufundowana przez Katarzynę i Jerzego hr. Pinińskich. Chrzcielnicę zdobi kartusz z herbami Jastrzębiec i Ślepowron. Na ścianach świątyni wiszą pozostałe barokowe obrazy: św. Jerzego, św. Katarzyny, św. Tekli, św. Piotra z Alkantary, św. Franciszka Ksawerego, św. Ignacego, św. Hieronima, św. Marii Magdaleny i św. Eustachego. Na ścianie pod chórem znajdują się epitafia: Rozalii z Bahrynowskich, proboszcza z Babic – Floriana z Bobów Bobowskiego i Rodziny Pinińskich. .

Kościół otoczony jest murem z 1794 r., a w jego rogach przed fasadą usytuowane są symetrycznie dwie wieże, powstałe w tym samym czasie. W jednej z nich, będącej dzwonnicą, zachował się stary dzwon odlany w 1645 r. przez Jana Denningka w Gdańsku.