Kolonia domków fińskich im. Wincentego Pstrowskiego w Klimontowie  została wzniesione w latach 1947-50 jako osiedla przykopalniane.  

Domki do Polski trafiały za węgiel i koks, ale były też i formą wojennych reparacji. Składane były z prefabrykatów. Pomysłodawcą tej transakcji był Jan Mitręga, minister górnictwa i energetyki.

Osiedle było prznaczone dla pracowników kopalni „Klimontów – Mortimer” oraz kopalni „Kazimierz-Juliusz”. W pierwszej kolejności domki były przyznawane przodownikom pracy oraz rodzinom najbardziej potrzebującym nowego lokum.

Budynki zostały podpiwniczone. Powierzchnia użytkowa wynosiła ok. 68 m kw. W owych czasach był to wręcz luksus. Na parterze budynku znajdowała się kuchnia, mikroskopijna łazienka oraz dwa małe pokoje.

Na piętrze mieściły się dwie mniejsze lub jedna większa sypialnia. W centralnym punkcie budynku przebiegał komin. Na zewnątrz, do jednej ze ścian najczęściej istniała niska dobudówka, kryjąca wejście do piwnicy.