Historia. Cerkiew greckokatolicka p.w. Świętego Michała Archanioła z k. XVIII w. Opuszczona po 2 wojnie światowej. Od 1960 r. cerkiew prawosławna. Remontowana w latach 1870 – 1872. Odnawiana w 1923 r. Remontowana w latach 1970 – 71 i 2004 – 09.

Budowa i wyposażenie. Drewniana cerkiew konstrukcji zrębowej. Orientowana. Trójdzielna, typ północno – zachodnio łemkowski. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie w obrębie którego na osi zakrystia. Wieża konstrukcji słupowo – ramowej nad babińcem. Ściany zwężające się górze, z izbicą. Zwieńczona blaszanym hełmem baniastym z pozorną latarnią i dwoma małymi dzwonami z 1601 r. Dachy: namiotowy nad nawą, a nad prezbiterium dwuspadowy i wielopołaciowy, kryte blachą. Zwieńczone nad nawą i prezbiterium blaszanymi hełmami z ślepymi latarniami. Wewnątrz stropy płaskie. Chór śpiewaczy nadwieszony, o prostej linii parapetu z malarskim przedstawieniem Aniołów. Polichromia architektoniczno – figuralna z 2 poł. XIX w., autorstwa Pawła i Jana Bogdańskich. Na stropach nawy scena Przemienienie Pańskie, prezbiterium Trójca Święta, kruchcie Bogurodzica z Świętą Elżbietą i zakrystii Krzyż w glorii. Ściany ozdobione wizerunkami Świętych Olgi, Heleny, Konstantyna, Włodzimierza, Romana, Metodego i Cyryla w nawie, oraz Jerzego i Dymitra w prezbiterium. Ikonostas z 1887 r., autorstwa Bogdańskich. Ołtarz główny i ołtarzyk boczny z poł. XVII w. Część ikon znajduje się w Muzeum Zamkowym w Łańcucie. W ogrodzeniu drewniana brama.

Źródło: