Historia. Kościół p.w. Narodzenia NMP z k. XVII w. Murowane prezbiterium, fundowane przez Jana Koniecpolskiego pochodzi z 2 poł. XVI w. Rozbudowany na p. XVIII w. o kaplicę i wieżę. Podwyższenie wieży w 1913 r. Odnowienie wnętrz z malowaniem polichromii w 1926 r. Gruntownie remontowany w latach 1937 – 39 i 1957 – 58 – wzniesienie nowej wieży.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium renesansowe, murowane zamknięte prostokątnie z boczną zakrystią z lożą kolatorską na piętrze. Z boku nawy kaplica, zamknięta prostokątnie o kalenicy niższej od nawy głównej. Kruchta z boku nawy. Wieża z kruchtą w przyziemiu, konstrukcji słupowej. Zwieńczona blaszanym hełmem ostrosłupowym z trójkątnymi szczycikami po bokach. Dach jednokalenicowy, kryty blachą z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę nad prezbiterium. Zwieńczoną stożkowym hełmem blaszanym z latarnią. Wewnątrz stropy płaskie z fasetą, w nawie z zaskrzynieniami. Belka tęczowa z krucyfiksem. Polichromia figuralna i ornamentalna z przeł. XIX i XX w. Odnowiona i uzupełniona w 1926 r. przez Adolfa Haja. Polichromia na stropie pod wieżą z motywami maryjnymi z 1958 r., autorstwa Stanisława Westfalewicza. Ołtarz główny rokokowy z 2 poł. XVIII w. Cztery ołtarze boczne, dwa późnobarokowe z XVIII w. i dwa neobarokowe z przeł. XIX i XX w. Ambona późnobarokowa z k. XVIII w. Chrzcielnica klasycystyczna z 1 poł. XIX w. Krucyfiks barokowy w tęczy z przeł. XVII i XVIII w. Wokół mur z kamieni z daszkiem gontowym. Dawna plebania drewniana z 1880 r.

Źródło: