Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. kujawsko-pomorskie › Toruń › Stare Miasto › ul. Rabiańska › Spichlerz |
Lata 1950-1956 , Spichlerz przy Rabiańskiej 23. Zdjęcie z albumu Tadeusza Petrykowskiego "Toruń", wydawnictwo Sport i Turystyka, 1957 r.
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od 2021 styczeń
5 lat 3 miesiące 10 dni |
1 pobranie 314 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia atom
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
młyny
|
Spichlerz
więcej zdjęć (34)
Atrakcja turystyczna
Zabytek: A-72 z 10.10.1929; 55/A z 24.10.1970; A/902 z 14.12.2005
Budynek obecnego spichlerza wybudowany na reliktach trzech średniowiecznych budynków ustawionych szczytowo względem ulicy Rabiańskiej. Zapewne budynki te pełniły funkcję magazynową i posiadały formę zbliżoną do zachowanych w sąsiedztwie spichlerzy przy Rabiańskiej 19 i 21. Obecny budynek został wzniesiony w jednym etapie budowlanym mającym miejsce w 1. ćwierci XVIII wieku. Być może wcześniejsze budynki zostały uszkodzone podczas oblężenia szwedzkiego w 1703 roku. W okresie budowy działka należała do Jana Salomona Rosstenchera zmarłego w roku 1733. Spichlerz powstał jako obiekt o pięciu jednoprzestrzennych kondygnacjach naziemnych korpusu i trzech użytkowego poddasza. Kondygnacje utworzone drewnianą konstrukcją złożoną z masywnych słupów dźwigających belki stropu. Spichlerz od chwili budowy uległ niewielkim przekształceniom. Prawdopodobnie jeszcze w XVIII wieku naroże południowo-zachodnie wsparto masywną przyporą likwidując jeden otwór okienny parteru. Wymusiła to niestabilność podłoża powodująca, tak samo jak w przypadku znajdującej się nieopodal Krzywej Wieży, nierównomierne osiadanie obiektu. W przyziemiu elewacji zachodniej wprowadzono dodatkowy otwór drzwiowy komunikujący piwnicę z poziomem ulicy. W 2. połowie XIX lub na początku XX wieku wschodnią partię spichlerza zaadaptowano na cele mieszkaniowe, wprowadzając dwutraktowy podział tej części budynku z wydzielonym korytarzem w przyziemiu. Z tego czasu pochodzi otwór drzwiowy na pierwszej od wschodu osi elewacji północnej i sąsiadujące z nim otwory okienne parteru i piętra. Zewnętrzne lico ścian otynkowano. W latach 50. XX wieku elewacje spichlerza poddano konserwacji przywracając ich oryginalne opracowanie.
Spichlerz zlokalizowany jest w południowo-zachodniej części Starego Miasta. Zajmuje zachodni kraniec, sąsiadującego od południa z linią murów miejskich, bloku zabudowy zawartego pomiędzy ulicami: Rabiańską, Św. Ducha, Pod Krzywą Wieżą i Piekary. Budynek na rzucie wydłużonego trapezu, ustawiony kalenicowo w stosunku do ulicy Rabiańskiej. Przylegający od zachodu do budynków sąsiednich. Parter jednoprzestrzenny z systemem drewnianych słupów dźwigających belkowy strop na podciągach. Po stronie wschodniej częściowo zachowany układem z okresu adaptacji na pomieszczenia mieszkalne. Bryła obiektu zwarta. Budynek podpiwniczony, z pięcioma kondygnacjami korpusu i trzema poddasza, nakryty dachem dwuspadowym. Elewacje o jednolitej artykulacji pasami otworów okiennych, ujęte w narożach tynkowym boniowanie. Otwory okienne zamknięte łukami koszowymi, obwiedzione szerokimi tynkowymi opaskami z pozornym klińcem i parapetem. Elewacja zachodnia pięcioosiowa z trójkątnym szczytem o niewielkich krzywolinijnych spływach, zwieńczonym naczółkiem. Krawędź szczytu zaakcentowana tynkową opaską. W polu szczytu trzy kondygnacje otworów okiennych. Na drugiej od północy osi parteru szeroki otwór drzwiowy zamknięty odcinkowo, mieszczący dwuskrzydłowe wrota. Obok, po stronie południowej, otwór drzwiowy o analogicznym łuku prowadzący do piwnic. Otwory obwiedzione prostymi tynkowymi opaskami. Elewacje boczne ośmioosiowe, pięciokondygnacyjne, zwieńczone tynkowanym gzymsem koronującym. W przyziemiu elewacji północnej na pierwszej, czwartej i ósmej osi od wschodu otwory drzwiowe zamknięte łukami koszowymi, obwiedzione tynkowymi opaskami. Na pozostałych osiach otwory okienne.
Oprac. Piotr Dąbrowski
Spichlerz zlokalizowany jest w południowo-zachodniej części Starego Miasta. Zajmuje zachodni kraniec, sąsiadującego od południa z linią murów miejskich, bloku zabudowy zawartego pomiędzy ulicami: Rabiańską, Św. Ducha, Pod Krzywą Wieżą i Piekary. Budynek na rzucie wydłużonego trapezu, ustawiony kalenicowo w stosunku do ulicy Rabiańskiej. Przylegający od zachodu do budynków sąsiednich. Parter jednoprzestrzenny z systemem drewnianych słupów dźwigających belkowy strop na podciągach. Po stronie wschodniej częściowo zachowany układem z okresu adaptacji na pomieszczenia mieszkalne. Bryła obiektu zwarta. Budynek podpiwniczony, z pięcioma kondygnacjami korpusu i trzema poddasza, nakryty dachem dwuspadowym. Elewacje o jednolitej artykulacji pasami otworów okiennych, ujęte w narożach tynkowym boniowanie. Otwory okienne zamknięte łukami koszowymi, obwiedzione szerokimi tynkowymi opaskami z pozornym klińcem i parapetem. Elewacja zachodnia pięcioosiowa z trójkątnym szczytem o niewielkich krzywolinijnych spływach, zwieńczonym naczółkiem. Krawędź szczytu zaakcentowana tynkową opaską. W polu szczytu trzy kondygnacje otworów okiennych. Na drugiej od północy osi parteru szeroki otwór drzwiowy zamknięty odcinkowo, mieszczący dwuskrzydłowe wrota. Obok, po stronie południowej, otwór drzwiowy o analogicznym łuku prowadzący do piwnic. Otwory obwiedzione prostymi tynkowymi opaskami. Elewacje boczne ośmioosiowe, pięciokondygnacyjne, zwieńczone tynkowanym gzymsem koronującym. W przyziemiu elewacji północnej na pierwszej, czwartej i ósmej osi od wschodu otwory drzwiowe zamknięte łukami koszowymi, obwiedzione tynkowymi opaskami. Na pozostałych osiach otwory okienne.
Oprac. Piotr Dąbrowski
ul. Rabiańska
więcej zdjęć (165)
Dawniej: Araberstr, Rabiansgasse
ULICA RABIAŃSKA
Pierwotnie nazwa ta odnosiła się tylko do jej części ograniczonej ulicami Żeglarska i Ducha Świętego. Natomiast krótki odcinek zachodni od ul. Piekary nazywano w XIV w. ulicą Małą, później także Poprzeczną, Ciasną, Małymi Piekarami, Ciemną i wreszcie Panieńską. Ostatnie określenie utrzymało się niemal do końca XIX w. Początkowo w zabudowie ulicy przeważały spichlerze i magazyny, które dopiero od schyłku ubiegłego stulecia zamieniano na mieszkania.
Najmniejszym budynkiem na tej ulicy jest Dom Filatelisty (nr 1), w którym od 1986 r. mieści się toruński Oddział Polskiego Związku Filatelistów. Nawiązuje on do tradycji tego miejsca, gdzie od XVII aż do początków XIX w. funkcjonowała stacja pocztowa, tzw. posthalternia, przy której zatrzymywały się dyliżansy z pocztą i podróżnymi. Przed wejściem ustawiono na kolumnie rzeźbę głowy poczmistrza królewskiego Jakuba Kazimierza Rubinkowskiego (1668-1749), zamieszkującego pobliską kamienicę przy ul. Żeglarskiej nr 11.
Obok Domu Filatelisty stoją dwa małe barokowe spichlerze (nr 3), przekształcone obecnie na mieszkania. Z tego samego okresu pochodzi siedemnastowieczny spichlerz (nr 19), w którym ulokowano magazyny oraz Pracownie Muzeum Etnograficznego. Nieco starszy, z pierwszej połowy XVII w., i większy rozmiarami jest dawny renesansowy spichlerz (nr 6) oraz wspomniany już narożny spichlerz (nr 23, ale opatrzony również adresem ul. Piekary 2). Pierwszy z nich, ze szczytem zdobionym ornamentem okuciowym, przebudowany został na mieszkania, a dziś zajmowany jest przez Pracownię Konserwacji Dzieł Sztuki Pracowni Konserwacji Zabytków.
Obok wznosi się okazała budowla (nr 8) z bogato rozczłonkowaną fasadą. W XV w. był to spichlerz, ale w XIX w. zamieniony został na mieszkania i zaadaptowany obecnie na Pracownię Astrofizyki PAN.
Gotycki rodowód posiadają także dwa spichlerze z XIV w. (opatrzone łącznie numerem 27), które w końcu XIX w. podwyższono o jedno piętro i połączono wspólnym dachem.
Funkcję spichlerza pełniła też niegdyś piętrowa kamieniczka (nr 24) z połowy XVI wieku. Mieści się w niej obecnie Pracownia Witrażownictwa Pracowni Konserwacji Zabytków.
Pierwotnie nazwa ta odnosiła się tylko do jej części ograniczonej ulicami Żeglarska i Ducha Świętego. Natomiast krótki odcinek zachodni od ul. Piekary nazywano w XIV w. ulicą Małą, później także Poprzeczną, Ciasną, Małymi Piekarami, Ciemną i wreszcie Panieńską. Ostatnie określenie utrzymało się niemal do końca XIX w. Początkowo w zabudowie ulicy przeważały spichlerze i magazyny, które dopiero od schyłku ubiegłego stulecia zamieniano na mieszkania.
Najmniejszym budynkiem na tej ulicy jest Dom Filatelisty (nr 1), w którym od 1986 r. mieści się toruński Oddział Polskiego Związku Filatelistów. Nawiązuje on do tradycji tego miejsca, gdzie od XVII aż do początków XIX w. funkcjonowała stacja pocztowa, tzw. posthalternia, przy której zatrzymywały się dyliżansy z pocztą i podróżnymi. Przed wejściem ustawiono na kolumnie rzeźbę głowy poczmistrza królewskiego Jakuba Kazimierza Rubinkowskiego (1668-1749), zamieszkującego pobliską kamienicę przy ul. Żeglarskiej nr 11.
Obok Domu Filatelisty stoją dwa małe barokowe spichlerze (nr 3), przekształcone obecnie na mieszkania. Z tego samego okresu pochodzi siedemnastowieczny spichlerz (nr 19), w którym ulokowano magazyny oraz Pracownie Muzeum Etnograficznego. Nieco starszy, z pierwszej połowy XVII w., i większy rozmiarami jest dawny renesansowy spichlerz (nr 6) oraz wspomniany już narożny spichlerz (nr 23, ale opatrzony również adresem ul. Piekary 2). Pierwszy z nich, ze szczytem zdobionym ornamentem okuciowym, przebudowany został na mieszkania, a dziś zajmowany jest przez Pracownię Konserwacji Dzieł Sztuki Pracowni Konserwacji Zabytków.
Obok wznosi się okazała budowla (nr 8) z bogato rozczłonkowaną fasadą. W XV w. był to spichlerz, ale w XIX w. zamieniony został na mieszkania i zaadaptowany obecnie na Pracownię Astrofizyki PAN.
Gotycki rodowód posiadają także dwa spichlerze z XIV w. (opatrzone łącznie numerem 27), które w końcu XIX w. podwyższono o jedno piętro i połączono wspólnym dachem.
Funkcję spichlerza pełniła też niegdyś piętrowa kamieniczka (nr 24) z połowy XVI wieku. Mieści się w niej obecnie Pracownia Witrażownictwa Pracowni Konserwacji Zabytków.