Kamienica Wosińska (Łukinowska) kamienica na Rynku Glównym w Krakowie

Pierwotnie na parceli 37 znajdowały się dwie kamienice średniowieczne. W XVI wieku zostały one połączone. W XVII wieku kamienica należała do rodzin Sztametów, Pestalozzich, Wosińskich i Luccinich. Od 1842 roku należała do Żeleńskich. W 1932 roku została wpisana do rejestru zabytków.

Kamienica „Pod Konikiem” (znana także jako kamienica Markowiczowska) – kamienica  znajdująca się przy Rynku Głównym 39 w Krakowe.

Zabytkowy budynek frontowy o typowej krakowskiej ekspozycji wnętrz, poprzedzony przedprożem, ukształtowany w XIV w. W XVI w. dokonano jego modernizacji (zachowane gotycko _ renesansowe okna dużej izby tylnej). Na początku XVII w. przeprowadzono nadbudowę i generalną przebudowę z unikatowym rozwiązaniem w postaci zewnętrznej klatki schodowej.

Zabudowa ma charakter dziewiętnastowiecznej kamienicy czynszowej z zachowanym wystrojem, z nielicznymi elementami starszych dekoracji. W fasadzie znajduje się płyta z rytowaną sylwetą konia, stąd nazwa tej kamienicy. W 1861 przez kilka miesięcy w kamienicy tej znajdowała się pracownia malarska Jana Matejki.