Kościół jest orientowany, murowany, częściowo oszkarpowany, zachowalo sie w nim gotyckie prezbiterium z ostrołukowymi oknami i sklepieniem sieciowym z konca XV w. Po 1918 r. przeprowadzono prace konserwatorskie prezbiterium odkrywajac w nim żebrowanie sklepienia, powiekszajac okna zamurowane od dołu do połowy wysokości w pocz. XIX w., kiedy kościół służył za magazyn mąki dla austriackiego wojska. W nawie glownej XVII-wieczne sklepienie kolebkowe. W 1887 r. zmieniono pokrycie dachu i obniżono go o półtora metra. Pokryty blacha dach wzbogacono zgrabną sygnaturką zwieńczoną dwuramiennym krzyżem opackim. W pożarze miasta w 1894 r. zniszczony został częściowo kościół wraz z wieżą i klasztor. Po odbudowie kościół przybrał dzisiejszy wygląd.

Na dziedziniec kościoła prowadzą dwie bramy barokowe z XVIII w. Na nim pośrodku statua Matki Boskiej z konca XIX w. Nowe podcienia, w ktorych ściany plaskorzeźbione są w sceny tajemnic różancowych, zbudowano w 1980 r. Ołtarz polowy wybudowano w 1988 r.