starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
† ML
+1 głosów:1
Świetne ujęcie. Szklany tryptyk.😁
2022-02-02 10:13:11 (4 lata temu)
do † ML: i na dodatek przegląd stylów architektonicznych jeśli włączyć w obszar uwagi bliski plan.
2022-02-02 11:27:27 (4 lata temu)
Krzysiek99
Na stronie od 2016 maj
9 lat 11 miesięcy 23 dni
Dodane: 1 lutego 2022, godz. 23:00:18
Źródło: wikipedia
Autor: DocentX ... więcej (4)
Rozmiar: 1024px x 768px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
2 pobrania
1362 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Krzysiek99
Obiekty widoczne na zdjęciu
Rondo 1
więcej zdjęć (47)
Architekt: Larry Oltmanns
Wykonawca: HOCHTIEF Polska
Zbudowano: 2003-2006
Rondo 1 - wieżowiec biurowy o łącznej wysokości 192 m znajdujący się w Warszawie przy Rondzie ONZ. Jest to kolejny z dużych budynków wybudowany w obszarze alei Jana Pawła II, ulic Świętokrzyskiej i Emilii Plater i Dworca Centralnego po wybudowanych w 1998 Warszawskim Centrum Finansowym oraz w 2003 hotelu InterContinental Warszawa. Budynek zaprojektowała znana pracownia architektoniczna Skidmore, Owings and Merrill przy współpracy z warszawską pracownią AZO. Generalnym wykonawcą obiektu była firma HOCHTIEF Polska. Bryłę budynku tworzą dwie części: niższa 10-piętrowa, pełniąca funkcje galerii handlowo-usługowej, której budowa została zakończona na początku 2005 r., oraz wyższa 40-piętrowa. Całość 40-piętrowej wieży jest przeszklona, a w nocy także oświetlona.

Prace budowlane rozpoczęto na wiosnę 2003, 7 sierpnia 2004 o godzinie 13:00 odbyła się uroczystość wmurowania kamienia węgielnego, której gościem była m.in. Jolanta Kwaśniewska, a 7 marca 2006 odbyło się uroczyste otwarcie całego obiektu. Budynek kosztował 200 mln euro. Wieżowiec ma opinię najbardziej inteligentnego budynku w stolicy. Zainstalowano w nim m.in. system BMS, który pozwala z poziomu komputera osobistego sterować oświetleniem i temperaturą w pomieszczeniach.

Główny budynek biurowy zajmuje powierzchnię około 70 000 m², w którym jest 18 szybkich wind panoramicznych (czas oczekiwania poniżej 30 s) oraz 2 windy towarowe. Z kolei w niższej części budynku, handlowo-usługowej znajduje się parking, supermarket Carrefour Express, kwiaciarnia, winiarnia, salon prasowy, kawiarnia, pralnia chemiczna, bar sushi, salon kosmetyczny oraz kiosk UNICEF. Jest to drugi obiekt w stolicy po Metropolitanie, klasy AAA, przyznawanej obiektom o najbardziej prestiżowej lokalizacji, najnowocześniejszym wyposażeniu i najlepszej architekturze.

Wikipedia
Architekt: Jerzy Skrzypczak
Biuro: Biuro Projektów Architektury J&J sp. z o.o.
Zbudowano: 1998

Warszawskie Centrum Finansowe – wieżowiec w Warszawie o wysokości 165 metrów, z czego maszt antenowy zajmuje prawie 21 m.



Jest uznawany za jeden z najnowocześniejszych budynków w Warszawie, zawdzięcza to między innymi znajdującym się w podziemiach instalacjom czyniącym go budowlą bezpieczną i funkcjonalną. W budynku znajduje się prądnica wytwarzająca prąd dla całego wieżowca, budynek ma również własny punkt uzdatniania wody, dzięki czemu można ją pić prosto z kranu. W budynku znajdują się detektory dymu, a w podziemiach 5 zbiorników na wodę o pojemności około 600 000 litrów.



W budynku na sześciu piętrach znajdują się parkingi na 337 samochodów, nad nimi bar, fitness klub i kwiaciarnia. Dalsze piętra są przeznaczone dla biur, które są klimatyzowane i wyposażone w łącze satelitarne oraz internet. Poruszanie się po piętrach zapewnia 16 wind. WFC posiada również udogodnienia dla niepełnosprawnych.



Projektantem wieżowca były amerykańskie pracownie A. Epstein & Sons International i Kohn Pedersen Fox Associates, które współpracowały z polskimi architektami. Architekci długo zastanawiali się jaki wygląd nadać budynkowi, modelowali kształty z plasteliny by sprawić by jak najbardziej pasował do tej części miasta. Głównym wykonawcą wieży była firma PORR International AG, która zbudowała w Warszawie także Hotel Sheraton oraz nową siedzibę Giełdy Papierów Wartościowych.



Budowa wieżowca trwała od 1997 do 1998 roku. Podczas budowy do umieszczenia masztu antenowego konieczne było użycie śmigłowca Mi-8.



Wikipedia


Architekt: Tadeusz Spychała
Zbudowano: 1997-2003
Hotel InterContinental – pięciogwiazdkowy hotel w Warszawie, zlokalizowany pomiędzy ulicami Emilii Plater, Śliską i Sosnową, który zaprojektował zespół architektów pod kierownictwem nieżyjącego już Tadeusza Spychały.

Budynek charakteryzuje jednolita, smukła bryła, utrzymana w groszkowej tonacji kolorów, podobnie jak sąsiadujący wieżowiec WCF. Mieści 326 pokoi gościnnych o różnym standardzie, w tym apartament prezydencki, 77 luksusowych apartamentów z aneksem kuchennym oraz posiada 12 sal konferencyjnych. W budynku jest również sala balowa, dwa bary, dwie restauracje, pijalnia czekolady E.Wedel, sauna, fitness club, spa, solarium. Na 43 i 44 piętrze (150 metrów nad ziemią) położony jest nowoczesny basen. Pod ziemią mieszczą się parkingi dla 175 pojazdów, rozłożone na pięciu poziomach. Wybudowanie budynku pochłonęło ponad 100 milionów euro.

W celu wybudowania wieżowca zamknięto na prawie rok przed rozpoczęciem budowy, a następnie wyburzono pierwszy w Polsce klub jazzowy, legendarne Akwarium (rok zał. 1970). Był to wówczas jedyny klub jazzowy w Warszawie. Mieszkańcy okolicznych bloków protestowali przeciwko nowemu budynkowi, tłumacząc że zasłoni im światło słoneczne. Nie przekonywały ich nawet zachęty ze strony inwestora, który chciał odnowić ich bloki. Ostatecznie doszło jednak do porozumienia z mieszkańcami, czemu budynek zawdzięcza swój ciekawy wygląd - stoi tak jakby na "kurzej stopce", a mieszkańcy bloków z tyłu mają taki sam dostęp do światła jak wcześniej.

Wikipedia
ro. ONZ
więcej zdjęć (106)
Rondo oddano do użytku 5 października 1965 roku. Nazwa, nadana w październiku 1986, upamiętnia Organizację Narodów Zjednoczonych.
ul. Plater Emilii
więcej zdjęć (2985)
Dawniej: Leopoldyny