 | Polska › woj. śląskie › Mysłowice › Słupna › ul. Żeromskiego Stefana › Trójkąt Trzech Cesarzy |
Lata 1900-1915 , Trójkąt Trzech Cesarzy
|
Na stronie od 2008 grudzień
17 lat 4 miesiące 13 dni |
Trójkąt Trzech Cesarzy - Zakątek Trzech Cesarzy - inaczej - Kąt Trzech Cesarzy, bądź Zakątek Trzech Cesarstw (niem. Dreikaisereck, niem. Dreikaiserreichsecke, ros. Угол трёх императоров, ros. Угол трёх империй) (powszechnie, popularnie zwany w języku polskim - Trójkąt Trzech Cesarzy) – określenie miejsca, gdzie w latach 1846 (1795)–1915 zbiegały się granice trzech (dwóch w okresie Neu Sclesien i lat 1915–1918) europejskich cesarstw, mocarstw rozbiorczych polskiej monarchii (od 1871 Cesrstwa Niemieckiego), Cesarstwa Austrii (później Cesarstwa i Królestwa Austro-Węgier i Imperium Rosyjskiego. Punkt jest dawnym trójstykiem trzech cesarstw.
Nazwa Dreikaisereck powstała po 1871 r. gdy doszło do zjednoczenia Niemie i to miejsce, pozostając nadal na granicy Królestwa Prus, stało się jednocześnie punktem granicznym Cesarstwa Niemieckiego. Linie graniczne biegły rzekami: Biała Przemsza, Czarna Przemsza i Przemsza.
Granica przestała istnieć w tym miejscu w 1915 po zajęciu tzw Kongresówki przez Niemcy i Austro-Węgry. Miejsce graniczne zniknęło w 1918 (a zasadniczo w 1922 r.), po powstaniu Rzeczpospolitej Polskiej, aczkolwiekw latach 1922–1939 spotykały się tu granice trzech województw: śląskiego, krakowskiego i kieleckiego.
Nazwa Trójkąt jest błędnie zrobioną kalką językową z niemieckiego. Oryginalna nazwa brzmiała Drei Kaiser Ecke / Dreikaiserreichsecke, co w tłumaczeniu oznacza Zakątek Trzech Cesarzy / Trzech Cesarstw bądź kąt. Błędnie zinterpretowano tę nazwę robiąc skrót myślowy od Ecke, w niemieckim oznaczający trójkat.
Toponim pojawił się od podziału terenu, gdzie widły tworzone przez rzeki, dzielą obszar graniczny na trzy części. Nazwa przyjęła się po 1873 r., po spotkaniu i konwencji między Cesarzem i Królem Austrii i Węgier, do której dołączył Cesarz Niemiecki i Król Prus. Porozumienie stało się podstawą do utworzenia Sojuszu Trzech Cesarzy, co przełożyło się na nazwę Zakątka.
Obecnie to tereny miast: Sosnowiec (dzielnice Modrzejów, Niwka i Jęzor; Mysłowice (dzielnice Brzęczkowice i Słupna).
Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m., na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Zasadniczy kierunek biegu Wisły jest południkowy. Wisła posiada deltę i uchodzi do Zatoki Gdańskiej.
Źródła rzeki znajdują się w południowej Polsce, na wysokości 1107 m n.p.m. (Czarna Wisełka) i 1080 m n.p.m. (Biała Wisełka), na zachodnim stoku Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim.
Wisła ma trzy potoki źródłowe: Białą Wisełkę, główny górny bieg Czarną Wisełkę oraz Malinkę. Biała i Czarna Wisełka uchodzą do Jeziora Czerniańskiego, od którego płyną pod wspólną nazwą jako Wisełka. Po złączeniu nurtu z potokiem Malinka płynie już jako Wisła.
W miejscowości Biała Góra koło Sztumu około 50 km od ujścia rozdzielając się na dwa ramiona Leniwka (lewe) i Nogat (prawe), tworzy szeroką deltę zwaną Żuławami. W miejscowości Gdańska Głowa od Leniwki oddziela się w kierunku wschodnim kolejne ramię zwane Szkarpawa w celu ochrony przeciwpowodziowej zamknięte śluzą. Kolejne ramię Martwa Wisła oddziela się w Przegalinie. Uchodzi do Zatoki Gdańskiej.
Do XIV wieku ujście Wisły dzieliło się na główne wschodnie ramię Wisłę Elbląską i mniejsze zachodnie ramię Wisłę Gdańską. Od roku 1371 głównym ramieniem stała się Wisła Gdańska. Po powodzi w 1840 roku tworzy się dodatkowe ramię Wisła Śmiała. W latach 1890-1895 wykonano przekop koło Świbna.
Dorzecze Wisły zajmuje powierzchnię 194 424 km² (w Polsce 168,7 tys. km²). Urzeźbienie dorzecza Wisły charakteryzuje średnie wzniesienie 270 m n.p.m., przy czym przeważająca część dorzecza (55%) położona jest na wysokościach 100-200 m n.p.m.; od 100-300 m zawiera się ponad 3/4 dorzecza. Najwyższy punkt dorzecza leży na wysokości 2655 m n.p.m. (szczyt Gerlach w Tatrach). Cechą dorzecza Wisły jest asymetria – w znacznej mierze konsekwencja kierunku nachylenia Niżu Środkowoeuropejskiego ku północnemu zachodowi i kierunku spływu wód lodowcowych, przy równocześnie znacznej predyspozycji w budowie starszego podłoża. Asymetria dorzecza (prawostronnego do lewostronnego): 73-27%.
Wisła jest połączona za pomocą kanałów z:
* Odrą – Kanałem Bydgoskim, Notecią i Wartą (droga wodna Wisła - Odra)
* Niemnem – Kanałem Augustowskim i Czarną Hańczą
* Dnieprem – Kanałem Dnieprzańsko-Bużańskim i Prypecią.
Źródło [ Wikipedia]