starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
yani
Na stronie od 2016 styczeń
10 lat 3 miesiące 10 dni
Dodane: 8 lutego 2022, godz. 0:26:50
Źródło: inne
Rozmiar: 1750px x 1178px
27 pobrań
1854 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia yani
Obiekty widoczne na zdjęciu
pałace
Warszawa (128)
Pałac Mostowskich - Komenda Stołeczna Policji
więcej zdjęć (53)
Architekci: Antonio Corazzi, Zygmunt Stępiński
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 1765 i 1949
Dawniej: Dowództwo Okręgu Korpusu I, Pałac Hilzenów
Zabytek: 448 z 01-07-1965

Zbudowany w latach 1762-1765 na miejscu parterowego dworu z dziedzińcem (zbud. przed 1735 r.), należącego do Paców. Wzniesiony w stylu barokowym dla wojewody mińskiego Jana Augusta Hilzena.Po jego śmierci (14 lutego 1767) stał się własnością małżonków - Anny Rozalii (córki) i Pawła Mostowskiego[1]. W 1795 r. w drodze spadku odziedziczył go Tadeusz Mostowski - późniejszy minister spraw wewnętrznych.

Pałac został kupiony przez rząd Królestwa Polskiego i przebudowany w latach 1823-1824 według projektu arch. Antonia Corazziego w stylu klasycystycznym (dekoracja rzeźbiarska Pawła Malińskiego i J. A. Norblina). Budynek stał się siedzibą Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji. Koncertował w nim Fryderyk Chopin.



Po Powstaniu Listopadowym pałac pozostał we władaniu resortu spraw wewnętrznych. W związku ze zniesieniem autonomii Królestwa Polskiego około 1867 r. Komisja została rozwiązana, a budynek tymczasowo przekazano na siedziby różnych instytucji cywilnych (m.in. Banku Hadlowego i towarzystw). W pierwszej połowie lat 70. XIX w. pałac przebudowano na koszary Wołyńskiego Pułku Lejbgwardii (w składzie 3. Dywizji Piechoty Gwardii).

Bezpośrednio po odzyskaniu niepodległości pałac był przejściową siedzibą różnych inspektoratów wojskowych i departamentów Ministerstwa Spraw Wojskowych. W latach 1921-1939 znajdowało się tu Dowództwo Okręgu Korpusu Nr I (Warszawa).

W 1944 r. pałac został zniszczony przez Niemców. Ocalały jedynie znaczne partie południowej elewacji z portykiem. W latach 1948-1951 został odbudowany wg projektu arch. Zygmunta Stępińskiego (współpraca M. Kuzmy), z wprowadzeniem bardzo poważnych zmian i uproszczeń. Wynikały one z braku oryginalnej dokumentacji projektowej, zniszczonej zapewne podczas Powstania Warszawskiego.

Budynek przeznaczono na siedzibę Komendy Milicji Obywatelskiej m.st. Warszawy. Od 1990 r. znajduje się tu Komenda Stołeczna Policji.



Źródło:

Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]


ul. Nowolipie
więcej zdjęć (317)
ul. Andersa Władysława, gen.
więcej zdjęć (358)
Dawniej: Marcelego Nowotki
Pierwotnie droga łącząca rejon Leszna z Nalewkami. Jako ulica biegnąca od ul. Długiej i ul. Leszno do Nowolipek powstała w roku 1766. Jej zabudowa powstała od końca XVIII wieku; były to przeważnie dwupiętrowe kamienice oraz tworzący przewężenie ulicy Pałac Mostowskich, rozbudowany około roku 1775. Lata 1821-28 przyniosły realizację kamienic projektowanych przez wybitnych architektów, takich jak Karol Galle i Antonio Corazzi. Cała dawna zabudowa ulicy została zniszczona w roku 1944 – w czasie powstania warszawskiego w rejonie późniejszej ulicy toczyły się walki w Ogrodzie Krasińskich o tzw. Pasaż Simonsa. Współczesna ulica powstała w latach 1946-1947 i wytyczona została wśród ruin getta warszawskiego, otrzymując nazwę Marcelego Nowotki. Zmieniono w ten sposób przedwojenny układ w tym rejonie Warszawy – włączono w jej skład fragment ulicy Przejazd, Nowolipki, Nalewki oraz Placu Muranowskiego, wszystkie w obrębie części miasta zamieszkanej głównie przez Żydów. Z dawnej zabudowy ulicy zrekonstruowano w okresie powojennym jedynie Pałac Hilzenów – Mostowskich, gdzie od roku 1949 znalazła siedzibę Komenda Stołeczna Milicji Obywatelskiej. W 1951 przed kino Muranów trafiła zabytkowa fontanna z roku 1866, projektu Józefa Orłowskiego i Alfonsa Grotowskiego, o wystroju rzeźbiarskim wykonanym przez Leonarda Marconiego. Jej wcześniejszymi lokalizacjami były ul. Krakowskie Przedmieście oraz Plac Bankowy. W okresie powojennym powstała zabudowa ulicy w większości w stylu socrealistycznym, na północ od ul. Anielewicza osiedle projektu pracowni Stanisława Brukalskiego (1953). Według projektu budynki miały otrzymać bogaty wystrój klasycystyczny, lecz po odejściu od socrealizmu budynki otynkowano gładko bez realizacji wystroju. 12 października 1963 roku odsłonięto Pomnik Żołnierza 1 Armii Wojska Polskiego, ostatnie przed śmiercią dzieło Xawerego Dunikowskiego.

W 1990 ulica zmieniła nazwę i patrona na gen. Władysława Andersa. W 1999 na skwerze pomiędzy ul. Andersa a Ogrodem Krasińskich powstał Pomnik Bitwy o Monte Cassino proj. Kazimierza Gustawa Zemły wraz z obeliskiem z podobizną gen. Władysław Andersa.

Wikipedia