starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 16 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Kamieniec (Kamenec) ul. Vrchlickiego (Vrchlického) Vrchlickiego 6

15 lutego 2020 , Frontowy widok na ruine przy Vrchlickiego 6. Owczesna Kamienica Marii Lassek bez szansy na uratowanie, moźe więc przeciwnie. Chyba się szykuje rozbiórka budynku.

Skomentuj zdjęcie
vetinari
Na stronie od 2014 czerwiec
11 lat 10 miesięcy 2 dni
Dodane: 12 lutego 2022, godz. 14:47:09
Autor zdjęcia: vetinari
Rozmiar: 2000px x 1325px
Aparat: Canon EOS 200D
1 / 80sƒ / 5ISO 10018mm
1 pobranie
295 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia vetinari
Obiekty widoczne na zdjęciu
Vrchlickiego 6
więcej zdjęć (19)
Zbudowano: 1926
Dawniej: Kamienica Marii Lassek

Kamienica przypisana była do dzielnicy Kamieniec z numerem konskrypcyjnym 262. Numer posesji był 6. Budynek został wzniesiony w 1926 r. przez mistrza budowlanego Matěja Kabátka z Orłowej (obecnie na tzw. Zaolziu w Republice Czeskiej), który miał swoją filię również w Czeskim Cieszynie. O budowę ubiegał się także budowniczy z Trzyńca Anton Motyczka, jednak ostatecznie wygrał projekt Kabátka. Kolaudacja domu przebiegła początkiem 1927 r. Właścicielami kamienicy byli Maria i Karl Lasskowie, którzy wcześniej mieszkali przy Breitegasse 3

. Karl Lassek trudnił się tapicerstwem i dekoratorstwem. Wynajmował dwa lokale handlowe na Saskiej Kępie 29 oraz Friedrichstraße 34 . W 1927 r. budowniczy Eugen Fulda wzniósł w otaczającym ogrodzie drewnianą altanę - obecnie nie istnieje. Najprawdopodobniej w 1938 r. po przyłączeniu tzw. Zaolzia do Polski rodzina Lassków (jako ludność napływowa) musiała się wyprowadzić, co przełożyło się na sprzedaż domu Franciszkowi i Marii Buzkom. Do tejże rodziny kamienica należała jeszcze krótko po II wś.


ul. Vrchlickiego (Vrchlického)
więcej zdjęć (162)
Ulica powstała w 1905 r. i przypisana była do dzielnicy Kamieniec. Plany dotyczące jej dokładnego przebiegu powstały pięć lat wcześniej, bo 27 kwietnia 1900 r., jednak pierwsze przymiarki i rozważania nad wytyczeniem prowadzono od 1894 r. Wcześniej w miejscu tym prowadziła prosta i około 1 m wąska ścieżka, która zarazem rozgraniczała posesje należące do rodziny Scholtisów oraz Fasala (później Kuppermanna). W 1904 r. miasto wykupiło niezbędne działki od powyższych właścicieli, gdzie znajdowały się zabudowania gospodarcze, które wyburzono w lipcu 1905 r. Chodziło o jeden budynek murowany należący do Scholtisa oraz trzy budynki (dwa murowane i jeden drewniany) należące do Kuppermanna . Przebieg nowej ulicy o standardowej szerokości 12 m został zaprojektowany tak, by jej wyloty od strony Saskiej Kępy oraz Alei arc. Albrechta były prostopadłe. To z kolei spowodowało, iż ulica ta jest w środkowym odcinku załamana. W 1906 r. została oficjalnie nazwana Schillergasse (na cześć poety Friedricha Schillera ). W tym samym roku zamierzano wynająć tymczasowo niezabudowane działki należącą do rodziny Scholtisów pod tzw. Przedtargi, które w późniejszym okresie odbywały się na zakupionej od rodziny Tetlów działce na obecnym rynku w Cz. Cieszynie. Nie było to pierwsze zagospodarowanie tych terenów, albowiem już w 1895 r. odbył się tam występ cyrku braci Wollnerów. Specjalny namiot mógł pomieścić aż 2000 osób. W 1900 r. w tym samym miejscu miał stacjonować cyrk Victor, jednak w wyniku protestu właścicieli pobliskich domów, którzy obawiali się ryzyka pożaru, cyrk został przeniesiony na plac zabaw dla dzieci przy ówczesnej Kaistraße. Do około 1928 r. ulica była w znacznej mierze nieprzejezdna, gdyż na skrzyżowaniu z Saską Kępą znajdował się drewniany kiosk , który został usunięty najprawdopodobniej podczas budowy nowej kamienicy Tyrasa . Zmiany nazwy ulicy były następujące: 1920 - 1930 Schillergasse - Schillerova ulice. W języku polskim stosowano nieoficjalną nazwę ul. Schillera, gdyż w tym okresie miasto posiadało tylko czesko-niemieckie nazwy ulic. Po przyłączeniu w październiku 1938 r. Czeskiego Cieszyna do Polski początkowo pozostawała ul. Schillera, jednak 1 czerwca 1939 r. przemianowano ją na ul. Grunwaldzką. W 1939 - 1945 została połączona z sąsiednią ulicą Hohenegger-Strasse. Od 1945 aż po współczesność ul. Vrchlického (nazwana została na cześć poety Jaroslava Vrchlickiego ). Po wprowadzeniu dwujęzycznych nazw ulic w 2007 r. również ul. Vrchlickiego.