 | Polska › woj. dolnośląskie › powiat wrocławski › Święta Katarzyna › ul. Sienkiewicza Henryka › Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej › Kapliczka słupowa |
19 stycznia 2022 , Jeden z ciekawszych zabytków na terenie kościoła św. Katarzyny. Późnogotycka kapliczka słupowa datowana na ok. 1500 r. Wykonana z piaskowca, na rzucie kwadratu z trzema płaskorzeźbami na bokach i tablicą z inskrypcją z 1661 r. Zwieńczona kulą z krzyżem kardynalskim. Ufundowana przez kanonika wrocławskiego Macieja Jana Stephetiusa. Przez lata pozbawiona kolumny tkwiła na murze otaczającym teren kościelny . Od niedawna w pełnej krasie cieszy oko.
|
Na stronie od 2011 styczeń
15 lat 4 miesiące 0 dni |
Na filarze północnego odcinka muru cmentarza (od ul. Sienkiewicza) XIII-wiecznego kościoła pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej umieszczona jest głowica późnogotyckiej kapliczki słupowej z ok. 1500 r. Piaskowcowa, prostopadłościenna kapliczka na rzucie kwadratu, zakończona dwuspadowym daszkiem zwieńczonym kulą i kutym żelaznym krzyżem kardynalskim (patriarchalnym), ma na trzech ścianach płaskorzeźby, a z tyłu późniejszą inskrypcję łacińską z chronostychem. Relief z przodu przedstawia scenę Ukrzyżowania z Maryją i św. Janem Apostołem . Na prawej ścianie jest wyobrażenie św. Barbary, na lewej - patronki Śląska św. Jadwigi. Na tylnej ścianie sto kilkadziesiąt lat po powstaniu kapliczki wyryto inskrypcję brzmiącą:
Crux Domini quoties aufertur fure Luthero, Catholica toties redditur illa fide.
Niżej chronostych zawierający nazwisko oraz tytuły fundatora inskrypcji, oraz być może remontu kapliczki: MatthIas Iohannes StephetIVs SS. TheoLogIae et I. V. perItVs ProtonotarIVs Papae CanonICVs VratIsLaVIensIs et InIbI ConsIstorII Assessor SILesIVs LIChtenbergensIs.
Odczytana z chronogramu data to 1661. Zachowana głowica ma 80 cm wysokości, razem z krzyżem 120 cm.
Nie wiadomo też, kiedy kapliczka straciła swój filar, ani kiedy umieszczono ją na koronie muru cmentarza, który uczyniono warownym prawdopodobnie w I poł. XVII w., jak wiele cmentarzy kościelnych w okolicy w XVI i XVII w. w celu umożliwienia schronienia się ludności podczas ciągłych działań wojennych. Wieś została spalona przez wojska szwedzkie w 1643 r. Obronny mur zachował się w części od strony północnej (ul. Główna). Cmentarz został powiększony w 1872 r., a w latach 1911-1912 mury były remontowane i najpewniej podczas którejś z tych prac kapliczka znalazła się w dzisiejszym miejscu.
za :
/p>Kościół wzmiankowany w 1257 roku, obecny zbudowany w XIII wieku. Do pożaru w 1720 roku kościół miał odeskowany malowany strop oraz podłogę z cegieł i płyt nagrobnych. Odbudowany w latach 1743-8; wydłużono prezbiterium, dobudowano nad zakrystią lożę kolatorską, nad całym kościołem strop lunetowy, zmieniono wystrój wnętrza na barokowy. Restaurowany z 1902 roku. W lutym 1945 roku po wysadzeniu przez wycofującą się armię niemiecką pozostały relikty ścian i uszkodzona wieża. Odbudowany w latach 1949-52. W 1956 intronizowano kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej przywiezionego przez repatriantów z Doliny. W dniu 16.10.1999 roku arcybiskup metropolita wrocławski Henryk Gulbinowicz ustanowił sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej.
W latach 1552-1654 kościół służył protestantom. Do zakazu przez władze pruskie w 1800 roku odprawiano msze w języku polskim.
Kościół późnoromański, orientowany, murowany, jednonawowy z nawą i prezbiterium z XIII wieku, wieża i zakrystia z około 1500 roku. Częściowo zachowane mury kościoła wzniesione z cegły o układzie wendyjskim. W południowej ścianie nawy zachowana baza talerzowa portalu. Na ścianach podokapowe fryzy: nałęczkowy i kratowy.
Wyposażenie kościoła jest głównie barokowe.
Wewnątrz kościoła:
-obraz Matki Boskiej Częstochowskiej przywieziony 20.08.1945 roku z kościoła Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dolinie (dawna archidiecezja lwowska)
-łaskami słynący obraz Matki Bożej Częstochowskiej
-obraz Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny w ołtarzu głównym (XVIII w.)
-obraz Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny w ołtarzu głównym (XVIII w.)
-rzeźba Jana Chrzciciela w ołtarzu głównym (XVIII w.)
-rzeźba Jana Ewangelisty w ołtarzu głównym (XVIII w.)
-rzeźba św. Elżbiety w ołtarzu głównym (XVIII w.)
-rzeźba św. Jadwigi w ołtarzu głównym (XVIII w.)
-rzeźba wolnostojąca proroka Zachariasza przeniesiona z kościoła w Lubiążu (ok.1680-90)
-rzeźba wolnostojąca św.Ignacego przeniesiona z kościoła w Lubiążu (XVIII)
-klasycystyczna chrzcielnica (XVIII/XIX w.)
-obrazy Drogi Krzyżowej (pocz. XX w.)
-płyta nagrobna członka rodu von Reisewitz (ok. 1500)
-płyta nagrobna Błażeja Schari (1502)
Na zewnątrz kościoła:
-późnogotycka kapliczka z piaskowca (w filarze muru) ufundowana przez kanonika wrocławskiego Macieja Jana Stephetiusa (1651)
-mur obronny z otworami strzelniczymi (pocz. XVII w.)
-barokowa brama główna z trzema przejściówkami zwieńczona figurką św. Katarzyny
-stacje Drogi Krzyżowej (2000)
-cztery jednakowe płyty nagrobne zmarłych z lat 1844-1914
-wolno stojąca dzwonnica z czterema dzwonami (1999)
Organy zbudowane w latach 1992-1998.
źródło :