Przed wojną, budynki Wytwórni Dzwonów.  Po wojnie, od 1947 do 1997r. Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych podlegające Ministerstwu Kultury i Sztuki. Założycielem Szkoły i jej pierwszym Dyrektorem był Profesor Stanisław Kopystyński.  Przez wiele lat mieszkał w gmachu Szkoły i miał tam swoją maleńką pracownię (na stryszku). Przyjaciel Profesora E. Gepperta mieszkającego w Rynku. Program nauczania wzorowany był na przedwojennych Liceach Humanistycznych. Szkoła była liceum ogólnokształcącym realizowanym w cyklu pięcioletnim. Wymusiły to przedmioty artystyczne. W najstarszych klasach bywało ich od 2 do 4 godzin, dziennie. Przedmiotów artystycznych i ogólnokształcących uczyli także, nauczyciele akademiccy. UWr., WSE, PWSSP, Politechnika. W pierwszych latach uczono także łaciny i podstaw greki. Cykl edukacyjny kończył się Egzaminem Maturalnym i Świadectwem Dojrzałości. J. polski, matematyka, historia, WOS, j.obcy (rosyjski, niemiecki, francuski - do wyboru). Ponadto Wiedza o Sztuce (z artystycznych). Nie istniało coś takiego jak Egzamin Dyplomowy. Szkoła z definicji była ‘’tylko, ogólniakiem’’. Szkoła organizowała obowiązkowe plenery (np. Duszniki, Paczków) dla klas IV i V, bezpłatne (dla uczniów). Tam zwiedzano zabytki i malowano prace w oleju na płótnie. Po plenerach urządzano wystawę i zapraszano Gości. Część najlepszych, przekazywano różnym instytucjom. Wystawę dla uczniów (wszystkich) organizowano, co rok, w Auli Szkoły. Obowiązkowe były także plenery w samym Wrocławiu, wyjścia do wszelkich muzeów i uczestnictwo w spektaklach teatrów, Opery i Operetki. Wzystko bezpłatnie. Zapraszano artystów scen wrocławskich  na tzw. Artosy w Auli Szkoły. W niezbyt odległych czasach próbowano ''przejąć'' gmach Szkoły. Pod pozorem remontu głównego sugerowano ''przenieść'' Placówkę na inne miejsce... Całe szczęście, że nie dano się na to, nabrać...