Koncepcja budowy obiektów hydrotechnicznych na Słupi zrodziła się na przełomie XIX i XX wieku. Zasadniczy wpływ na powstanie elektrowni wodnej w Krzyni miały regulacje Słupi prowadzone od 1905 r. po okres międzywojenny. Realizowane były etapami na różnych jej odcinkach. Czynności sprowadzały się do odcięcia zakoli, które charakteryzowały się największym urozmaiceniem. Przyczyniło się to do znaczącego skrócenia biegu rzeki, spowodowało zwiększenie spadku podłużnego, w wyniku czego wzrosła prędkość płynięcia wody, determinująca powstanie elektrowni.

Obiekt powstał w latach 1925–1926[3]. Do użytku oddano ją dnia 27 sierpnia 1926 roku. W czasie II wojny światowej armia niemiecka wysadziła mosty nad kanałem elektrowni. W wyniku wysadzenia uszkodzono ścianę czołową elektrowni, a woda zalała halę maszyn. Budynek wyremontowano i uruchomiono ponownie w 1946 r.

W skład kompleksu hydrotechnicznego elektrowni wodnej wchodzą:

zapora ziemna na wysokości bezwzględnej 39,8 m o długości 220 m, szerokości 4 m[5] i wysokości około 8 m. Do jej budowy nie użyto materiału miejscowego wydobywanego z czaszy zbiornika, gdyż nie wykonywano w nim żadnych prac ziemnych. Jezioro powstało przez zalanie okolicznego terenu spiętrzonymi o 7 m wodami Słupi. Zapora wyposażona jest w upusty betonowe.

jaz ze stałym progiem, trzema przęsłami, spustem dennym i samoczynnym upustem lewarowym oraz umocnienia betonowe. Wszystkie te elementy umiejscowione są w korpusie zapory. Upust lewarowy uruchomiany jest przy przekroczeniu dopuszczalnego poziomu wody.

kanał o długości 150 m, którym woda z jeziora kierowana jest do elektrowni.

kanał odpływowy o długości ok. 100 m między elektrownią a zbiornikiem znajdującym się poniżej, stanowiącym wyrównawczy zbiornik odpływowy.

budynek elektrowni zbudowany w formie zwartej konstrukcji z żelbetu.

zbiornik retencyjny Krzynia powstały w wyniku wybudowania zapory ziemnej. Zajmuje powierzchnię 75 ha. Charakteryzuje się pojemnością około 2 mln m³ i pojemnością energetyczną 0,64 mln m³. Cofka zbiornika sięga dolnego stanowiska Elektrowni Wodnej Strzegomino.

Ze względu na fakt, iż elektrownia jest ostatnią z budowli hydrotechnicznych przed Słupskiem, wymagany jest przepływ poniżej 3,4 m³/s.
Praca obiektu jest zsynchronizowana z działaniem elektrowni w Strzegominie. Podczas działania elektrowni Krzynia w szczycie i jednoczesnego funkcjonowania Elektrowni Strzegomino występuje wzrost poziomu lustra wody w jeziorze Krzynia o 11 do 15 cm. Nie przynosi to jednak negatywnych skutków. Stan brzegów nie ulega pogorszeniu, gdyż wzrost i spadek poziomu lustra wody w zbiorniku przebiega bardzo wolno.

Elektrownia posiada dwa hydrozespoły. Są to dwie bliźniacze turbiny Francisa wraz z generatorami. Przełyk pojedynczej turbiny osiąga wartość do 8,5 m³/s. Pracują z mocą 430 kW każda[4]. Generatory zostały przezwojone ze zmianą napięcia znamionowego i działają bez transformatorów blokowych. Jest to jedyny obiekt hydrotechniczny, będący w posiadaniu spółki Energa Wytwarzanie z tak charakterystycznym napięciem generatorów. W skład jej wyposażenia wchodzą również dwie hydrauliczne czyszczarki krat na wlocie do elektrowni

Źródło: