|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6
Lata 1956-1957 , Dawny plac Dzierżyńskiego oraz zabudowa ulicy Krawieckiej i dalej św. Wita widziane z ul. Piotra Skargi.Skomentuj zdjęcie
|
6 pobrań 1710 odsłon 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia labeo7 Obiekty widoczne na zdjęciu ul. Czesława, bł. więcej zdjęć (158) Dawniej: Post Strasse, Kugelzippel W przeszłości ul. Błogosławionego Czesława kilkakrotnie zmieniała nazwę. W 1368 roku jej odcinek przy kościele św. Wojciecha wzmiankowany był jako ulica Kapturowa. Odcinek łączący się z Oławską nazywany był "Przy Zielonym Drzewie"; stały przy tej krótkiej uliczce tylko dwa budynki, w tym gospoda Pod Zielonym Drzewem. Most nad przepływającą tędy Oławą również nosił nazwę "Pod Zielonym Drzewem". W 1824 obie te ulice włączono do ul. Św. Katarzyny, w 1889 przemianowano ją na Pocztową (od wybudowanej nieopodal w latach 1884-1887 siedziby poczty głównej, która spłonęła w 1945). Po 1945 patronem uliczki został bł. Czesław, ale po generalnej przebudowie węzła komunikacyjnego w latach 70. XX wieku uliczka znikła wchłonięta przez ówczesny plac Dzierżyńskiego. Dopiero wraz ze zmianą nazwy placu na Dominikański w 1990 i z kolejną przebudową tego węzła na przełomie tysiącleci przywrócona została nazwa ulicy, choć jej współczesny charakter jest całkowicie odmienny niż w przeszłości. ul. Krawiecka więcej zdjęć (221) Dawniej: Mäntler Gasse ul. Skargi Piotra, ks. więcej zdjęć (1744) Dawniej: Taschen Strasse Ulica Piotra Skargi (niem. Taschenstraße, tj. ulica Sakwowa, wcześniej w 1380 Taschin-Bergische Gasse – zaułek Górki Sakwowej, oraz w 1397 Taschengasse – zaułek Sakwowy) – we Wrocławiu jedna z ulic przebiegających południkowo (z północy na południe), łącząca ulicę Oławską (od placu Dominikańskiego) z Podwalem. Przecina Fosę Miejską (mostem Piotra Skargi) przy wzgórzu z dawnym Bastionem Sakwowym (Taschenbastion, po rozbiórce murów miejskich Liebichs Höhe, obecnie Wzgórze Partyzantów); przedłużeniem tej ulicy w kierunku południowym jest ulica Kołłątaja, prowadząca do ulicy Piłsudskiego przy Dworcu Głównym. Od 1945 roku patronem ulicy jest jezuita na dworze króla Zygmunta III Wazy, Piotr Skarga. W wieku XIII ulica zabudowana była stosunkowo luźno drewnianymi domami, mieszkali tu partacze-kapelusznicy. Od XIV do XVII wieku w linii murów miejskich, na osi ulicy, znajdowała się Brama Sakwowa; miał tu tradycyjnie swoje mieszkanie kat miasta Wrocławia (dziś w tym miejscu, przy ul. Nowej 11, jest – po bombardowaniach znajdującego się w 1945 w podziemiach dawnego Bastionu Sakwowego dowództwa obrony Festung Breslau – pusty plac). Źródło: pl. Dzierżyńskiego Feliksa więcej zdjęć (54) Dawniej: Zaułek Koci, Górka Kacerska, Zaułek Winogronowy Plac Feliksa Dzierżyńskiego leżał na terenie między promenadą nad fosą miejską, ul. Oławską, Krawiecką i jezdnią prowadzącą od al. Słowackiego do ul. Wita Stwosza. Plac powstał w rezultacie całkowitego zrównania z ziemią w czasie działań wojennych [...] dawnych ul. Pocztowej (nazwa powojenna Bł. Czesława), tzw. Podwala (po wojnie Zaułek Niski), Zaułka Kociego, Górki Kacerskiej, części ul. Nowej oraz odcinka Winogronowego Zaułka. Nazwa placu została nadana uchwałą MRN z 18 marca 1951 r., przy czym uchwała ta nie dotyczyła istniejącego obok (między ul. Św. Katarzyny i Bernardyńską) wąskiego pl. Dominikańskiego. Plac ten został włączony do pl. Dzierżyńskiego na mocy osobnej uchwały podjętej przez MRN 11 grudnia 1951 r Wg Zygmunt Antkowiak, "Ulice i place Wrocławia", Ossolineum, 1970 Nazwę zniesiono Uchwałą Nr VIII / 45 / 89 Miejskiej Rady Narodowej we Wrocławiu z dnia 17 listopada 1989r |