Kościół parafialny pw. św. Bartłomieja wzmiankowany w 1447 r., obecny zbudowany w 1779 r., przebudowany w 1. połowie XIX w. i w 1889 r., odnawiany w 1938 r. Późnobarokowy, usytuowany na wzniesieniu, otoczony z trzech stron rzeczką, orientowany, murowany, otynkowany. Krótkie prezbiterium zamknięte trójbocznie, przy nim od północy zakrystia ze składzikiem na piętrze, od południa przybudówka z 1889 r., mieszcząca kruchtę z lożą kolatorską na piętrze. Nieco szersza nawa trójprzęsłowa o zaokrąglonych wschodnich narożnikach, przy niej od południa kruchta zapewne z 1826 r., od zachodu przybudówka przesunięta z osi kościoła ku południowi, mieszcząca przedsionek i schody na chór muzyczny. Wewnątrz sufity, w nawie i prezbiterium z fasetą. W kruchcie od południa sklepienie kolebkowe. Okna i wejścia do zakrystii oraz kruchty zamknięte łukiem koszowym nadwieszonym. Chór muzyczny drewniany, wsparty na dwóch kanelowanych kolumnach, z parapetem lekko wybrzuszonym w części środkowej, na którym płaskorzeźbiona dekoracja o motywach kwiatowych z początku XIX w. Na zewnątrz podziały ścian ramowe, obramienia okien i wejść zapewne z 1889 r. Elewacja zachodnia częściowo zasłonięta przybudówką, rozczłonkowana pilastrami; szczyt trójkątny, podzielony gzymsem na dwie strefy, w dolnej dwa uproszczone pilastry jońskie oraz okienko o łuku półkolistym nadwieszonym, w obramieniu z kluczem. Dach siodłowy o jednej kalenicy, kryty dachówką, na nim sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią i hełmem kształtu barokowego, pobitym blachą. W wejściu do zakrystii i do nawy od zachodu drzwi klepkowe. Próg w kruchcie południowej żeliwny z datą 1826.

Opis na podstawie: Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom VII województwo opolskie, zeszyt 14 powiat strzelecki