Pod koniec XVI wieku, postanowiono zmienić dotychczasowy sposób ufortyfikowania miasta. Wyburzono dotychczasowe mury obronne nie spełniające wymogów czasu w dziedzinie militarnej zastępując je wałami ziemnymi wraz z tworzonymi co pewien czas bastionami. Przy okazji przesunięto te umocnienia w znaczny sposób od istniejącego miasta, uwalniając w ten sposób spore ilości miejsca. I tak od południa opierając się o nowe wały i powstałe bastiony, znalazł się sporych rozmiarów teren, który przez ponad dwa wieki, służył jako plac ćwiczeń, wpierw wojsk na żołdzie miejskim a po II rozbiorze Polski, już wojsk pruskich. Dlatego też nosił nazwę Placu Musztry. Plac długo był wykorzystywany przez wojska choćby poprzez fakt przyległej doń, od zachodniej strony, budowli jaką była Nowa Zbrojownia, zwana też Małą Zbrojownią lub Nowym Arsenałem a zbudowaną przez Jerzego Strakowskiego w połowie XVII wieku. W latach późniejszych (połowa XIX w.) od północnej strony placu wybudowano także koszary zwane Koszarami Wiebego (Wiebenkaserne), nazwanych tak od istniejącego obok Bastionu Wiebego (Wijbe, Wybe), choć pierwotnie teren ten był wskazany na wybudowanie gazowni zasilającej w gaz, rejon Przedmieścia. Pod koniec XIX wieku plac nazwany został właściwą i nam współcześnie nazwą, czyli Placem Wałowym i wobec jego ograniczonych rozmiarów, przestał spełniać dotychczasową rolę placu dla wojsk a przyjął funkcję terenu zielonego. Wybudowano tu nawet fontannę a teren obsadzono drzewami. Plac, oprócz wymienionych wcześniej budowli, od południa jest zamknięty budynkiem d. Leihamt czyli miejskim lombardem a od wschodu pierzeją kamienic. Plac Wałowy jest też jednym z nielicznych miejsc w Gdańsku, niezmienionych od czasów jego powstania. Owszem znikł co prawda pomnik grenadierów a okoliczną substancję w większości gryzie ząb czasu (niestety) ale sam układ jest jak na warunki gdańskie, zupełnie unikalny. Warto zajrzeć w te okolice bowiem są niemal zupełnie nieznane a leżą tuż pod nosem, tuż obok siedziby władz województwa i sejmiku pomorskiego. W dniu 23 marca 2011, rozstrzygnięto konkurs na przebudowę Placu Wałowego i choć inwestycje miejskie przebiegają dość opieszale lecz wobec niszczejącej substancji budowlanej należy się spieszyć by zobaczyć to miejsce niemal w oryginale. Za lat kilka zapewne obecny stan będzie li tylko wspomnieniem.