starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. warmińsko-mazurskie Olsztyn Stacja kolejowa Olsztyn Główny Elewator zbożowy Track

21 marca 2022 , Elewator zbożowy Track. Wschodnia część stacji kolejowej Olsztyn Główny.

Skomentuj zdjęcie
Nie wiem, jaki jest prawidłowy typ obiektu dla elewatora zbożowego - proszę o poradę.
2022-03-22 12:46:39 (4 lata temu)
ylooC
+1 głosów:1
do Sylwester Ch: Młyn będzie najodpowiedniejszy
2022-03-22 13:05:10 (4 lata temu)
Sylwester Ch
Na stronie od 2018 marzec
8 lat 1 miesiąc 19 dni
Dodane: 22 marca 2022, godz. 12:45:37
Autor zdjęcia: Sylwester Ch
Rozmiar: 2100px x 1400px
Licencja: CC-BY-NC 4.0
Aparat: Canon EOS 600D
1 / 250sƒ / 5.6ISO 10028mm
0 pobrań
1174 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Sylwester Ch
Obiekty widoczne na zdjęciu
młyny

Olsztyn Główny – stacja w Olsztynie, największa w województwie warmińsko-mazurskim. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca wojewódzkiego. Posiada dworzec kolejowy, 4 zadaszone perony, lokomotywownię i przejście podziemne.

Budowę olsztyńskiego Dworca Głównego ukończono 1 grudnia 1872 roku. Początkowo planowano zlokalizowanie dworca w rejonie zbiegu dzisiejszej ulicy 1 Maja z torami kolejowymi, ponieważ ulica Partyzantów wówczas jeszcze nie istniała. Pomysł ten jednak upadł i dworzec zbudowano w miejscu znacznie oddalonym od miasta - przy Bahnhof Straße (czyli ulica Dworcowa), a dzisiejszej Partyzantów.



W 1902 wydrążono pod torami tunele łączące poszczególne perony. W 1907 uruchomiono pierwszą linię tramwajową, która połączyła dworzec ze Śródmieściem i umożliwiła wygodne skomunikowanie stacji z miastem. W 1911 ukończono elektryfikację budynku dworcowego oraz peronów.



W nocy z 17 na 18 lutego 1945 dworzec spłonął. Przebudowa i modernizacja zniszczonego budynku zakończyła się w 1948 roku. Kształt nowego dworca odbiegał od poprzedniego. Charakterystycznym elementem stała się wieża zegarowa górująca nad pawilonami. Dworzec w takiej postaci służył miastu przez dwadzieścia lat, po czym został rozebrany. Nowy budynek został oddany do użytku w 1971 roku. Architektura budynku jest przykładem stylu panującego w ówczesnym okresie. Rozległa hala kasowa o powierzchni ok. 1000 m² połączona była z mniejszą częścią PKS 2-kondygnacyjną antresolą. Na parterze zaprojektowano obszerną poczekalnie dla podróżnych (dziś znajdują się tam sklepy, pizzeria), natomiast na pierwszym piętrze znajdował się bar WARS - zamknięty pod koniec lat osiemdziesiątych (wraz z kwiaciarnią). Hala kasowa PKP wypełniona była światłem dzięki ścianie wykonanej ze szkła. Konstrukcja dworca jak na owe czasy była nowoczesna i dorównywała sztandarowej inwestycji tamtych lat - Warszawie Centralnej. W całym budynku zastosowano stolarkę aluminiową wraz z podwójnymi szybami. Ciekawym rozwiązaniem było zastosowanie ogrzewania ciepłym powietrzem. Wyloty ogrzewania znajdują się w różnych miejscach, między innymi widoczne są dziś przy wyjściu na pierwszy peron oraz przy kasach. Zgodnie z obowiązującymi ówcześnie przepisami pod podłogą holu zlokalizowano schron. Jedno z wejść widoczne jest do dziś w tunelu łączącym perony. wikipedia (fantom)