Na górze Zaśpit znajduje się miejsce zwane Puszczą, gdzie św. Jan z Dukli (1414 – 1484) prowadził przez ok. 3 lata życie pustelnicze oddając się modlitwie i pokucie. Pierwszą kaplicę wzniesiono tutaj w 1769 r. z fundacji Marii Amalii Mniszchowej, żony właściciela dóbr dukielskich Jerzego Mniszcha. Kaplica ta spłonęła w 1883 r.
Cezary Męciński, właściciel Dukli i okolicznych ziem wybudował wówczas drugą (zakończenie prac i oddanie do użytku miało miejsce w 1887 r). Została ona zastąpiona przez obecny neogotycki kościółek wzniesiony w latach 1906 – 1908 według projektu i pod kierunkiem brata zakonnego Kamila Żarnowskiego. Poświęcenia kamienia węgielnego pod ten kościół dokonał w 1906 r. ówczesny ordynariusz Diecezji Przemyskiej, kanonizowany w 2003 r. biskup Józef Sebastian Pelczar. Poświęcenia świątyni dokonał w 1908 r. na mocy pozwolenia biskupa Pelczara przełożony dukielskiego klasztoru oo. Bernardynów o. Ambroży Ligas.

(tekst pochodzi z tablicy informacyjnej przy obiekcie)