Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Dzielnica Żoliborz › Stary Żoliborz › Osiedle bezdomnych |
1926 , PCK, 1926
Skomentuj zdjęcie
|
Na stronie od
0 dni |
Dodane: 29 marca 2022, godz. 0:13:17
Źródło: Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa
Rozmiar: 924px x 848px
Licencja: Public Domain
10 pobrań 556 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia mokotofil
Obiekty widoczne na zdjęciu
Osiedle bezdomnych
więcej zdjęć (11)
Zbudowano: 1922
Zlikwidowano: 1944
Osiedle bezdomnych istniało na terenie przylegającym do Dworca Gdańskiego, w sąsiedztwie Placu Inwalidów. Dzisiaj po drewnianych barakach nie ma już śladu. Historia tego miejsca daje jednak dowód na to, że Żoliborz wcale nie był dzielnicą „inteligencką”. Baraki od 1922 znajdowały się pod opieką PCK. Osiedle mieli zamieszkiwać repatrianci, później zaczęli sprowadzać się tutaj bezdomni i bezrobotni. Obok baraków stały tutaj namioty, ziemianki lepianki, wagony kolejowe z racji sąsiedztwa Dworca Gdańskiego. Liczba mieszkańców ciągle rosła, w 1928 roku baraków było już 67 a mieszkańców 4024. Osiedle żyło własnym życiem, była tu drewniana trupiarnia, sklepy, knajpy. Inne barakowe osiedla istniały też na Kole i na Annopolu, jednak żoliborskie baraki cieszyły się najgorszą sławą.
W roku 1923, wobec wzrastającego problemu bezdomności, z braku niezbędnej infrastruktury władze miejskie zdecydowały się zaadaptować na potrzeby schroniska dla bezdomnych znajdujące się za Dworcem Gdańskim tak zwane baraki tyfusowe. Po remoncie kilku baraków rozpoczęła działalność tak zwana kolonia dla bezdomnych na Żoliborzu, w momencie powstania artykułu licząca 1350 osób. Kolonia działała do sierpnia 1944 roku, kiedy to drewniane zabudowania kolonii zostały spalone przez żołnierzy niemieckich, a ich mieszkańcy wypędzeni.
W roku 1923, wobec wzrastającego problemu bezdomności, z braku niezbędnej infrastruktury władze miejskie zdecydowały się zaadaptować na potrzeby schroniska dla bezdomnych znajdujące się za Dworcem Gdańskim tak zwane baraki tyfusowe. Po remoncie kilku baraków rozpoczęła działalność tak zwana kolonia dla bezdomnych na Żoliborzu, w momencie powstania artykułu licząca 1350 osób. Kolonia działała do sierpnia 1944 roku, kiedy to drewniane zabudowania kolonii zostały spalone przez żołnierzy niemieckich, a ich mieszkańcy wypędzeni.
Stary Żoliborz
więcej zdjęć (5)
Obszar Miejskiego Systemu Informacji w dzielnicy Żoliborz ograniczony: Wisłą od wschodu, torami kolejowymi od północy, aleją Jana Pawła II i ul. Popiełuszki od zachodu, oraz ulicami Gwiaździstą, Promyka, Bohomolca, Dygasińskiego, Małogoską, Drohicką i Potocką od północy.
Dzielnica Żoliborz
więcej zdjęć (5)
Żoliborz – dzielnica Warszawy położona w lewobrzeżnej części miasta.
Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
Żoliborz ma powierzchnię 8,47 km², a liczba mieszkańców (stan na 1 stycznia 2018) wynosi 51 441. Jest najmniejszą warszawską dzielnicą pod względem powierzchni.
Nazwa dzielnicy pochodzi od francuskiej nazwy Joli Bord (wym. żoli bor), czyli „Piękny Brzeg”. Tak nazywano posiadłość konwiktu księży pijarów, założoną nad Wisłą w XVIII wieku.
Według MSI Żoliborz dzieli się na 3 rejony:
- Marymont-Potok
- Sady Żoliborskie
- Stary Żoliborz
Każdy z rejonów dzieli się na mniejsze obszary (bez formalnie ustalonych granic):
Marymont Potok (m.in.):
- Osiedle Potok (osiedla wokół Łachy Potockiej, czyli tzw. Kanałku),
- Parki Kaskada (okolice Parku Kaskada i osiedli w okolicy ul. Gdańskiej),
- Park Kępa Potocka (tereny rekreacyjne wokół parku).
Sady Żoliborskie:
- osiedle „Sady Żoliborskie” (park oraz osiedla wokół niego i ul. Włościańska),
- Zatrasie (tereny mieszkaniowe jedno- i wielorodzinne w okolicy ul. Przasnyskiej, Elbląskiej, Sybilli, dominujące osiedle to „Żoliborz IV”),
- Powązki (rejon Cmentarza Wojskowego i terenów biurowo-przemysłowych wokół ul. Szamockiej i Kozielskiej),
- Żoliborz Przemysłowy (nazwany także Nowym Żoliborzem lub Żoliborzem Południowym w związku ze zmianą funkcji tego terenu z przemysłowej na mieszkaniową – okolice ulic: Przasnyskiej, Rydygiera i Anny German, czyli dawnego północno-zachodniego odcinka ul. Burakowskiej).
Rejon MSI „Stary Żoliborz” tradycyjnie jest dzielony na części:
- Żoliborz Oficerski (okolice placu Słonecznego i placu Inwalidów) zamieszkiwany przed wojną przez wysokiej rangi wojskowych,
- Żoliborz Urzędniczy (okolice alei Wojska Polskiego i kościoła św. Stanisława Kostki) pierwotnie zamieszkiwany przez rodziny urzędników państwowych,
- Żoliborz Dziennikarski (okolice Dziennikarskiej, Promyka i Bohomolca), mieszkało tu wielu literatów,
- Żoliborz Spółdzielczy (obszar Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, okolice ul. Słowackiego),
- Żoliborz Centralny (okolice placu Wilsona),
- Żoliborz Dolny (pomiędzy Krasińskiego, Gwiaździstą, Potocką i Mickiewicza).
Jest jedną z 18 jednostek pomocniczych m.st. Warszawy.
Żoliborz ma powierzchnię 8,47 km², a liczba mieszkańców (stan na 1 stycznia 2018) wynosi 51 441. Jest najmniejszą warszawską dzielnicą pod względem powierzchni.
Nazwa dzielnicy pochodzi od francuskiej nazwy Joli Bord (wym. żoli bor), czyli „Piękny Brzeg”. Tak nazywano posiadłość konwiktu księży pijarów, założoną nad Wisłą w XVIII wieku.
Według MSI Żoliborz dzieli się na 3 rejony:
- Marymont-Potok
- Sady Żoliborskie
- Stary Żoliborz
Każdy z rejonów dzieli się na mniejsze obszary (bez formalnie ustalonych granic):
Marymont Potok (m.in.):
- Osiedle Potok (osiedla wokół Łachy Potockiej, czyli tzw. Kanałku),
- Parki Kaskada (okolice Parku Kaskada i osiedli w okolicy ul. Gdańskiej),
- Park Kępa Potocka (tereny rekreacyjne wokół parku).
Sady Żoliborskie:
- osiedle „Sady Żoliborskie” (park oraz osiedla wokół niego i ul. Włościańska),
- Zatrasie (tereny mieszkaniowe jedno- i wielorodzinne w okolicy ul. Przasnyskiej, Elbląskiej, Sybilli, dominujące osiedle to „Żoliborz IV”),
- Powązki (rejon Cmentarza Wojskowego i terenów biurowo-przemysłowych wokół ul. Szamockiej i Kozielskiej),
- Żoliborz Przemysłowy (nazwany także Nowym Żoliborzem lub Żoliborzem Południowym w związku ze zmianą funkcji tego terenu z przemysłowej na mieszkaniową – okolice ulic: Przasnyskiej, Rydygiera i Anny German, czyli dawnego północno-zachodniego odcinka ul. Burakowskiej).
Rejon MSI „Stary Żoliborz” tradycyjnie jest dzielony na części:
- Żoliborz Oficerski (okolice placu Słonecznego i placu Inwalidów) zamieszkiwany przed wojną przez wysokiej rangi wojskowych,
- Żoliborz Urzędniczy (okolice alei Wojska Polskiego i kościoła św. Stanisława Kostki) pierwotnie zamieszkiwany przez rodziny urzędników państwowych,
- Żoliborz Dziennikarski (okolice Dziennikarskiej, Promyka i Bohomolca), mieszkało tu wielu literatów,
- Żoliborz Spółdzielczy (obszar Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, okolice ul. Słowackiego),
- Żoliborz Centralny (okolice placu Wilsona),
- Żoliborz Dolny (pomiędzy Krasińskiego, Gwiaździstą, Potocką i Mickiewicza).