Legenda głosi, że już za czasów Kazimierza Wielkiego na wielopolskim wzgórzu znajdowała się niewielka, drewniana cerkiew. Natomiast pierwsze wzmianki w dokumentach, dotyczące tej świątyni pojawiły się w 1482 roku. Kolejne wzmianki można znaleźć w pismach z 1761 roku. Z dokumentów także wiadomo, że w 1865 roku doszło do rozbiórki starej, drewnianej cerkwi, jednakże nie wiadomo czy była to ta z XV stulecia.

Nowa, murowana cerkiew, którą można podziwiać do dziś, powstała z datków miejscowej ludności zarówno obrządku wschodniego jak i zachodniego. Pokaźny wkład finansowy w budowę cerkwi mieli również wierni z wielopolskiej diaspory z Nowego Jorku. Wybuch II wojny światowej oraz jej następstwa nie pozwoliły na ukończenie świątyni. Po 1947 roku cerkiew nie była wykorzystywana. W latach 60-tych XX wieku zajęli się nią nieliczni wyznawcy prawosławia. W 1991 roku świątynia została oddana grekokatolikom i wyremontowana. Dwa lata później dzięki datkom miejscowej społeczności cerkiew pokryto nowym dachem i otynkowano. W tym też czasie została, po przeszło 50 latach przerwy, ukończona.

W 2003 roku Kościół Greckokatolicki przejął na własność budynek cerkwi.

Obecnie cerkiew jest użytkowana przez wiernych wyznania greckokatolickiego. Z powodu niewielkiej ilości wiernych nabożeństwa są tutaj odprawiane jedynie okazjonalnie.

Cerkiew jest murowana, postawiona na planie krzyża greckiego, zwieńczona kopułą w części centralnej.

Do lat 80-tych XX wieku wewnątrz cerkwi znajdowały się m.in. fragmenty ołtarzy z XVIII wieku, przenośny ołtarz z rzeźbą Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XX wieku, rokokowy obraz Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny z XVIII wieku oraz obraz Michała Archanioła pochodzący z 1900 roku. W 1988 roku wszystkie ikony znajdujące się w cerkwi zostały ukradzione przez nieznanych sprawców. Warto również zaznaczyć, że w świątyni tej nigdy nie było i do tej pory nie ma ikonostasu.

(opis pochodzi z Opracowanie: Agnieszka Pytlińska )