Dom Cechu Młynarzy zbudowano jako zaplecze dla znajdującego się obok Wielkiego Młyna. Z początku był siedzibą Cechu zaś później wykorzystywano go na siedzibę nadzorującego pracę w młynie Werkmistrza. Budynek wykonany w technice szkieletowej znajdował się przy ul. An der Grossen Muehle po północnej stronie Wielkiego Młyna i posiadał własną bramę wjazdową. W roku 1894 postanowiono przenieść cały budynek oraz bramę, w nowe miejsce to jest, na czoło wysepki na której znajduje się Wielki Młyn. Po marcu 1945 r, Dom Cechu Młynarzy jak mnóstwo innych budowli gdańskich uległ całkowitemu zniszczeniu. Przez pół wieku teren ten był pusty, za wyjątkiem usadowianej tu w końcu lat 60-tych nadbudówki okrętowej jako elementu marketingowego Centrali HZ okrętownictwa, czasami tylko wykorzystywany jako letni bar. W latach 90-tych postanowiono odtworzyć Dom Cechu i pieczołowicie wedle zaleceń konserwatorskich, stanął ponownie w 1997 roku służąc głównie jako restauracja.