Kościół parafialny pw. św. Jadwigi wzmiankowany w 1223 r., obecny zbudowany w XIV/XV w., rozbudowany w latach 1812-1825 (nawa i wieża) przez aren. Karola Heintze. Gotycki, z wieżą i nawą neogotycką, orientowany, murowany z kamienia i cegły, otynkowany. Prezbiterium na rzucie zbliżonym do kwadratu, przy nim od południa nowa zakrystia, od północy dawna. Znacznie szersza i nieco wyższa nawa prostokątna z kwadratową wieżą od zachodu, wtopioną niemal całkowicie w korpus. W prezbiterium sklepienie krzyżowo-żebrowe z żebrami spływającymi na wsporniki, z których wschodnie w kształcie masek z ok. 1400 r. W dawnej zakrystii sklepienie kolebkowe, w kruchcie pod wieżą oraz w pomieszczeniu chóru muzycznego na piętrze żaglaste. W nawie i nowej zakrystii sufity. Tęcza zamknięta łukiem ostrym. Chór muzyczny o prostym parapecie wsparty na dwóch drewnianych kolumnach. Na zewnątrz kościół opięty w narożnikach szkarpami z kamiennymi kapnikami. We wschodniej ścianie prezbiterium okno zamknięte półkoliście, rezglifione, w szczycie ponad nim wąskie strzelnicze, pozostałe okna ostrołukowe z czasu przebudowy w latach 1812-1825. Ściana południowa nawy zwieńczona neogotyckim fryzem arkadkowym o motywie trójliścia. Elewacja zachodnia z wieżą nieznacznie występującą przed lico muru, rozczłonkowana trzema ślepymi arkadami ostrołukowymi. Wieża rozdzielona na dwie kondygnacje, zwieńczona grzebieniem attyki z ok. 1930 r., nakryta wysokim hełmem stożkowym, pobitym eternitem. Dachy siodłowe, zakrystii trójspadowe, kryte eternitem i blachą.

Opis na podstawie: Katalog zabytków sztuki w Polsce, tom VII województwo opolskie, zeszyt 14 powiat strzelecki