Kościół p.w. Świętej Anny z 1720 r. Rozbudowany w latach 1898 – 1901 o poprzeczną murowaną nawę i prezbiterium.

Budowa i wyposażenie. Kościół szachulcowy, jednonawowy konstrukcji słupowo – ramowej. Zbudowany na rzucie krzyża łacińskiego. Murowane w stylu neogotyckim: transept o zamkniętych prostokątnie ramionach i kalenicy wyższej od nawy, oraz prezbiterium, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią i absydą. Wieża drewniana nadbudowana nad nawą i poprzedzona kruchtą. Zwieńczona barokowym hełmem. Dzwon renesansowy z 1545 r. Dachy kryte blachą. Wnętrze otynkowane. Strop płaski z wydatną fasetą, wsparty na czterech słupach. Polichromia figuralna na stropie z 1 poł. XVIII w. Ornament roślinny. Barokowy prospekt organowy na emporze usytuowanej z boku nawy w transepcie z późnobarokowym prospektem organowym. Drugi chór muzyczny znajduje się nad wejściem głównym. Barokowy ołtarz główny z 1 poł. XVIII w. i dwa boczne w stylu rokokowym. Ambona późnobarokowa. Chrzcielnica z rzeźbami z ok. 1650 r. Renesansowa płyta nagrobna rodziny Prądzyńskich. Świątynia posiada kryptę. Wokół świątyni pomnikowe drzewa mi. dwie lipy. Dzwonnica metalowa, otwarta, kryta dachem dwuspadowym z dzwonem z 1545 r. – fundacji Prądzyńskich i drugim z 1909 r