Kamienica patrycjuszowska wzniesiona według „trzeciego morandowskiego wzorca”. Obecnie o charakterze klasycystycznym. Koniec XVII w. własność Z. Browna. Od początku XIX w. do 1947 roku własność kupców Safiandederów, Federowiczów. W 1827 roku spalona, w drugiej połowie XIX w. rozbudowana, na początku XX wieku nadbudowano II piętro.
Kamienica usytuowana w północnej pierzei ulicy Ormiańskiej, w zabudowie zwartej, podcieniowej, kalenicowej. W tyłach działki budowlanej ograniczonej zabudową ulicy Pereca podwórze utwardzone betonowymi płytami i kamieniem polnym. Mury fundamentów, ściany zewnętrzne i wewnętrzne, dwuarkadowy podcień, wzniesione z cegły palonej pełnej łączonej zaprawą wapienno-piaskową. W murach piwnic widoczny kamień wapienny. Ściany obustronnie tynkowane. Stropy żelazno-betonowe, sufity tynkowane, gładkie. Więźba dachowa dachowa konstrukcji drewnianej, krokwie związane z murłatami, wsparte na mieczowanych stolcach prostych. Dach pobity blachą żelazną, pocynkowaną, zabezpieczoną od strony zewnętrznej antykorozyjną farbą. Podcień wsparta na trzech filarach o przekroju prostokątnym; filar wschodni masywniejszy z przyporą. Piwnice przesklepione kolebkowo. Nad parterem i piętrem stropy płaskie. W piwnicy, na parterze i piętrze posadzki z betonowej wylewki. W pomieszczeniach mieszkalnych piętra i poddasza biały parkiet o wąskiej klepce. Schody międzykondygnacyjne ze zbrojonego betonu. Stolarka drzwiowa i okienna drewniana. Kamienica z dwuarkadowym, frontowym podcieniem w przyziemiu. Dwudzielna z długą sienią na przestrzał. Dział zachodni wyższy, o trzech traktach i wydzielonej klatce schodowej. Dział wschodni jednoprzestrzenny. Układ piętra i poddasza adoptowany do funkcji mieszkalnych: odrębne wejście do klatki schodowej, inne podziały wewnętrzne. Bryła dwukondygnacyjna, zwarta z frontowym podcieniem, podpiwniczona z mieszkalnym poddaszem. Dach dwuspadowy z wystawkami w obydwu połaciach i świetlikiem w połaci północnej. Daszki w lukarnach dwuspadowe. Elewacja frontowa w partii przyziemia 2-osiowa, rozczłonkowana dwiema arkadami podcienia wspartymi na masywnych filarach o przekroju prostokątnym zwieńczonych płaskimi gzymsikami u nasady archiwolt. Od strony narożnika płd-wsch. narożny filar zespolony ze szkarpą zanikająca na wysokości gzymsu kordonowego. Podłucza arkad wyprawione gładko, pozbawione dekoracji, podobnie jak lico ściany frontowej. Otwór drzwiowy prowadzący do przelotowej sieni przesunięty z osi podłużnej budynku w kier. zach., prostokątny, pozbawiony obramienia, zamknięty drewnianymi, płycinowymi drzwiami jednoskrzydłowymi. W osi od strony narożnika płd-zach. niewielki, prostokątny otwór okienny z lekkim rozglifieniem. W osi od strony narożnika płd-wsch. szeroki otwór okienny, przesklepiony łukiem koszowym, rozglifiony. Podcień przesklepiony sklepieniem krzyżowym z gurtami. Otwory okienne o wykroju wydłużonych prostokątów z drewnianą stolarka. Okna dwudzielne, 3-kwaterowe typu ościeżnicowego z lufcikami w środkowych kwaterach. Elewacja zwieńczona masywnym gzymsem koronującym o bogatym profilowaniu. Dwuspadowy dach z trzema mansardami nakrytymi daszkami siodłowymi. Otwory okienne mansard o wykroju prostokątnym. Okna dwudzielne , trójkwaterowe. Elewacja tylna ukształtowana asymetrycznie, trójosiowa z wtórnie przebitym otworem drzwiowym. Otwór drzwiowy prowadzący do sieni o wykroju prostokątnym, zaopatrzony w drewniane, jednoskrzydłowe drzwi płycinowe z nadświetlem. Otwory okienne w partiach przyziemia i pietra o wykroju prostokątnym, pozbawione obramień. Okna drewniane, dwudzielne, 3-kwaterowe typu ościeżnicowego. Kondygnacje oddzielone schematycznym, wąskim gzymsem kordonowym. Elewacja zamknięta słabo profilowanym gzymsem okapowym, ponad którym wystawka w połaci dachu od strony narożnika płn-wsch. W partii środkowej połaci dachu, przy linii kalenicy, prostokątny świetlik doświetlający klatkę schodową . Wnętrze i wyposażenie przekształcone, zaadoptowane dla potrzeb handlowych na parterze: wtórnymi otworami drzwiowymi połączono parter z dwoma przylegającymi kamienicami. Piętro i poddasze zaadoptowano na mieszkania. Wystrój i wyposażenie pierwotne nie zachowane. Za