Kościół prawdopodobnie został zbudowany w 1606 roku, a następnie rozbudowany w XVIII w. Jest przykładem częstego na Pomorzu budownictwa szachulcowego. Pierwotna jednonawowa bryła została zamknięta dwuspadowym dachem krytym karpiówką. Od strony północno - zachodniej dach wykończono ośmioboczną, drewnianą wieżą (latarnią), pokrytą cebulastym dachem z blachy. Na szczycie powiewa chorągiewka z datą 1606 r.

Wyposażenie Kościoła stanowią cynowe lichtarze z 1692 roku, które zostały przeniesione do Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, wchodząc w skład kolekcji liczącej przeszło 300 obiektów. Zabytkiem jest także dzwon z 1655 roku oraz XIX wieczny prospekt organowy i empora nad wejściem tworząca kruchtę. Przed II wojną światową odprawiano tu msze w obrządku ewangelickim. Pierwszym powojennym proboszczem był ks. Jan Zieja, który objął parafię w Wytownie we wrześniu 1946 roku.