Historia. Cerkiew greckokatolicka p.w. Matki Boskiej Gromnicznej z 1837 lub 1954 r. Od 1961 r. cerkiew prawosławna p.w. Spotkania Pańskiego. Uszkodzona w czasie 2 wojny światowej w 1944 r. Opuszczona w 1947 r. Remontowana w latach 1921 – 22, 1961 – 64 (pokrycie dachu blachą) i 1994 r. Restauracja wnętrza w latach 2001 – 09 – Urszula Brzozowska – Drozdowicz.

Budowa i wyposażenie. Drewniana cerkiew konstrukcji zrębowej. Orientowana. Trójdzielna, typ wschodnio łemkowski. Prezbiterium mniejsze od nawy, prostokątnie zamknięte z dwoma bocznymi zakrystiami. Wieża konstrukcji słupowej od frontu z kruchtą w przyziemiu. Zwieńczona cebulastym hełmem blaszanym. Dach jednokalenicowy, kryty blachą z dwoma wieżyczkami. Zwieńczonymi cebulastymi hełmami blaszanymi. Wewnątrz strop płaski z polichromią przedstawiającą niebo z gwiazdami. Chór muzyczny podwieszony. Na ścianach wizerunki Świętych. Ikonostas z poł. XIX w. z ikonami z k. XIX i p. XX w. Dzwonnica konstrukcji słupowej z 2000 r. z czterema dzwonami. Zwieńczona dachem namiotowym z okazałym cebulastym hełmem blaszanym. Dzwony z 1814 i 1858 r.

Źródło: