Odcinek Büs. - Büssensee (jezioro Busino Duże) to odcinek fortyfikacji o mieszanym charakterze, ponieważ północne skrzydło obejmuje jezioro Busino Duże oraz drogi przecinające mokradła nad jeziorem, natomiast skrzydło południowe jest typowym odcinkiem leśnym. Cały odcinek obejmuje 10 schronów i liczy ok. 3 km, w tym 1 km zajmuje jezioro i bagna na północnym skrzydle. Szeroka przeszkoda wodna powodowała, że zrezygnowano tu z ułożenia zwykłego kabla telefonicznego. W zamian zastosowano sygnalizację optyczną pomiędzy schronami  Büs. 11 i  Büs. 12 po obu stronach bagien. Cały ten teren znajduje się w granicach poligonu lotniczego w Nadarzycach. Wzniesione tu schrony to standardowe obiekty o odporności C, wykonane w 1936 roku.

Podczas podziału Pozycji Pomorskiej na odcinki dywizyjno-pułkowe cały odcinek  Büs. włączono do odcinka F/b. W roku 1944 uznano, że las nie stanowi wystarczająco silnej przeszkody dla radzieckich czołgów i przed linią schronów wykopano rów przeciwpancerny. Wykopano także system okopów i rowów łączących, który towarzyszy schronom na południowym skrzydle, na styku z odcinkiem Dro.S. , lecz biegnąc na północ silnie wysuwa się na przedpole i osiąga brzeg jeziora Busino Małe około kilometra przed linią schronów i rowem p.panc.

(na podst. przewodnika turystycznego "Fortyfikacje Wału Pomorskiego w okolicy Wałcza" autorstwa Marcina Dudka.)