Pałac Wodzickiech - jest przykładem barokowego założenia nazywanego entre cour et jardin (między dziedzińcem a ogrodem). Przed pałacem znajdował się dziedziniec flankowany oficynami i bosketami, a za pałacem geometryczny ogród. Klasycystyczna przebudowa dokonana na przełomie XVIII i XIX stulecia, według projektu Józefa Le Bruna, zmieniła wygląd pałacu, dyspozycję wnętrz oraz otoczenie. Od frontu dobudowano czterokolumnowy portyk i obniżono dach, wewnątrz wykonano amfiladowy układ pomieszczeń i klatkę schodową, a geometryczne założenie ogrodowe przekształcono w swobodny park angielski.

W 1787 r. w pałacu przebywał król Stanisław August Poniatowski, odwiedzając swoją siostrę Izabelę, wdowę po Janie Klemensie Branickim, która rezydowała w Kościelnikach przez kilkanaście lat.

Kościelniki w XV w. należały do Odrowążów, a od 1489 r. do biskupa włocławskiego Krzesława Kurozwęckiego. Od jego rodziny majątek zakupił na początku XVII w. wojewoda krakowski Stanisław Lubomirski, który rozbudował istniejącą tu fortalicję, obecnie nieistniejącą.