Budynek główny - został wybudowany w latach 1853-54 wg projektu Ferdinanda Martiusa (jednego z budowniczych pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim). Do końca II wojny światowej uczyli się w nim uczniowie niemieckiej szkoły katolickiej. Budynek posiada trzy kondygnacje z kondygnacją strychową o pięcioosiowej fasadzie, nakryty dwuspadowym dachem. Jest murowany z cegły i otynkowany. Ciekawostką jest to, że w schody prowadzące do szkoły od strony dziedzińca został wmurowany dawny stół sędziowski sprzed ratusza (niestety obecnie jest nie do zidentyfikowania)



"Przybudówka" - karty historii nie podają kiedy budynek "Przybudówki" został wzniesiony. Wiadomo jednak, że w XVII w. jego pierwszym znanym właścicielem był poborca podatkowyKaspar Josef Just. W XVIII w. budynek należał do barona Franz Ignaza von Maltitza, który umieścił nad nieistniejącym już (niestety) portalem herb swojej rodziny. W XX w. dom był własnością rodziny Nessel, następnie krótkotrwale mieściło się w nim muzeum regionalne stworzone przez miejscowego nauczyciela i krajoznawcę Wilhelma Wernera. Mieściło się w nim aż 1.000 eksponatów. Podczas pierwszej wojny światowej w budynku był przytułek dla niemowląt, a po wojnie znajdowało się w nim mieszkanie rektora szkoły miejskiej. Budynek częściowo był przeznaczony na inne cele oświatowe, była tu m.in. poradnia opieki nad niemowlętami. Obecnie budynek połaczony jest z budynkiem głównym dobudowanym współcześnie łącznikiem. W okresie powojennym zamurowano wejście od ulicy Krzywej, a ze zdobiącego je portalu pozostał jedynie herb von Maltitza.



ze strony szkoły :