Zlokalizowany wokół murów Cytadeli założony w roku 1950 według projektu Zygmunta Stępińskiego i Krystyny Onitzchowej w miejscu fosy, a wcześniej wąwozu rzeki Drna. W sąsiedztwie znajdują się obiekty forteczne takie jak: działobitnie rawelinu, kaponiery i akwedukty. Na terenie parku znajduje się staw z dwoma fontannami oraz dwa place zabaw. Przed Bramą Straceń na stokach od strony Wisły znajduje się symboliczny cmentarz poległych i pomordowanych w więzieniu a obok cmentarza obelisk w którym za szkłem umieszczono resztki drewna pochodzącego z szubienicy stojącej niegdyś w tym miejscu. w roku 1965 park wpisano do rejestru zabytków.

Cytadela Warszawska (w okresie rozbiorów Cytadela Aleksandrowska, Александровская цитадель) – twierdza rosyjska zbudowana na rozkaz cara Mikołaja I w Warszawie, po upadku powstania listopadowego, z zamysłem kontroli nad miastem, będącym ośrodkiem polskiego ruchu niepodległościowego. Pełniła także rolę więzienia śledczego (X Pawilon) oraz miejsca straceń działaczy narodowych i rewolucjonistów.