Początek chojnickiej stoczni dał zakład szkutniczy Józefa Lahna, który w 1935 roku wydzierżawił nieczynny wówczas tartak przy ulicy Bytowskiej. Podczas wojny Niemcy produkowali tu łodzie dla Kriegsmarine. Po wojnie dopiero w połowie 1946 roku rozpoczęto przygotowania do uruchomienia produkcji, grupą szkutników, którzy podjęli się tego zadania, kierował Władysław Grzeca. Wytwarzano początkowo kajaki turystyczne, żaglówki klasy "H" i "F", łodzie dla rybaków śródlądowych, również bojery. Do 1952 roku zakład znajdował się w gestii Ligi Morskiej, następnie został przejęty przez koncern wytwórni sprzętu sportowego i rozpoczął produkcję łodzi wioślarskich i kajaków wyczynowych. Z początkiem 1957 roku zakład usamodzielnił się jako Chojnicka Wytwórnia Sprzętu Sportowego, później ChWSS "Polsport", a w latach 80-tych Stocznia Jachtowa "Polsport". Intensywny rozwój przedsiębiorstwa dokonał się w dekadzie 1960-70. Wybudowano wówczas nowe hale, magazyny, biura, nastąpił szybki wzrost produkcji. Nowa epoka w przemyśle szkutniczym rozpoczęła się wraz z wprowadzeniem tworzyw sztucznych, waty szklanej i żywic poliestrowych, które w ciągu kilku lat niemal całkowicie wyparły produkcję tradycyjnych łodzi drewnianych. Zakład produkował łodzie wiosłowo-motorowe o różnych gabarytach, kajaki turystyczne oraz łodzie żaglowe, od małych żaglówek po luksusowe jachty pełnomorskie. Przeważająca część produkcji znajdowała zbyt na rynkach zagranicznych.
Po zmianie ustrojowej stocznia nie sprostała warunkom gospodarki rynkowej i po kilkuletnich zmaganiach ogłosiła upadłość w czerwcu 1998 roku.

...na podstawie "Bedekeru Chojnickiego" autorstwa K.Ostrowskiego