starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 4 głosy | średnia głosów: 6

Polska woj. mazowieckie Warszawa Śródmieście - Powiśle ul. Mariensztat Przekupka Mariensztacka

Lata 1960-1962 , Figura Przekupki Mariensztackiej. W tle widoczny kościół św. Anny.

Skomentuj zdjęcie
verbensis
+1 głosów:1
Pocztówka wydana przez Ruch w 1962 r.
Autor: L. Święcki.
2026-01-17 22:41:24 (4 miesiące temu)
do verbensis: A konkretnie - Lucjan Święcki, uzupełniłam, dzięki.
2026-01-18 06:06:11 (4 miesiące temu)
verbensis
+1 głosów:1
do 4elza: Zawsze podaję zapis z pocztówki, a praktycznie do końca PRL-u nie podawano pełnego imienia fotografa. :)
2026-01-18 06:11:38 (4 miesiące temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 3 miesiące 4 dni
Dodane: 16 lipca 2022, godz. 7:56:14
Autor: Lucjan Święcki ... więcej (429)
Rozmiar: 1000px x 1400px
2 pobrania
511 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
pomniki
Przekupka Mariensztacka
więcej zdjęć (34)
Architekt: Barbara Zdrożyna
Zbudowano: 1949
Autorką rzeźby jest Barbara Zbrożyna (ur. w 1923 r. w Lublinie). Uczennica znanych rzeźbiarzy, Xawerego Dunikowskiego i Franciszka Strynkiewicza, była autorką rekonstrukcji wielu warszawskich pomników i rzeźb. Swoje prace wystawiała w Polsce i za granicą. Przekupka Mariensztacka pochodzi z początkowego okresu jej twórczości określanego jako realizm. Później zajmowała się sztuką od metaforycznej aż po abstrakcjonizm. Barbara Zbrożyna tworzyła również nagrobki, w tym swojego nauczyciela Xawerego Dunikowskiego. Rzeźbiarka zmarła w Warszawie w 1995 r. Jej grób znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim.
ul. Mariensztat
więcej zdjęć (327)
"Stary" Mariensztat to pierwsze prywatne miasteczko założone na terenie Warszawy w XVIII wieku (nazwa pochodzi od imienia właścicielki, Marii), a jego obecny charakter to pierwsze powojenne osiedle mieszkaniowe, zaprojektowane przez Zygmunta Stępińskiego oraz Józefa Sigalina. Jego zabudowa w niewielkim tylko stopniu przypomina ten przedwojenny. Niskie kamieniczki nawiązujące do architektury XVIII wieku w rzeczywistości są blokami o niewielkich mieszkaniach. Niektóre bloki budowano bijąc rekordy szybkości, zaledwie w kilka dni, co odbiło się na nienajlepszej jakości murów. Osiedle oddano do użytku 22 lipca 1949 roku, wraz z trasą W-Z.