starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 5 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
yani
+1 głosów:1
Dodałem kilka znaczników.
2022-07-16 11:20:45 (3 lata temu)
4elza
Na stronie od 2019 luty
7 lat 2 miesiące 20 dni
Dodane: 16 lipca 2022, godz. 8:09:08
Autor: Stefan Rassalski ... więcej (451)
Rozmiar: 3500px x 2371px
5 pobrań
623 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia 4elza
Obiekty widoczne na zdjęciu
parki
Skwer Samuela Orgelbranda
więcej zdjęć (32)
Samuel Orgelbrand (1810-1868)
Drukarz i wydawca warszawski. Urodzony w 1810 roku w Warszawie. Był wydawcą pierwszej encyklopedii polskiej. Pochodził z niezamożnej rodziny żydowskiej . Uczył się w Rządowej Szkole Rabinów, która mogła ukształtować w nim postawę zwolennika asymilacji ludności żydowskiej w społeczeństwie polskim. Działalność edytorską rozpoczął w 1829r. W 1839 roku otworzył przy ul. Nowiniarskiej księgarnię antykwaryczną, a po przeniesieniu na ul. Miodową (w 1839r.) uruchomił przy księgarni wypożyczalnię polskich książek. W 1859r. dorobił sie swojej księgarni, która działała przy Krakowskim Przedmieściu. W nowym miejscu, oprócz sprzedaży książek, była drukarnia, odlewnia czcionek oraz introligatornia. Tutaj przygotowywano bardzo popularne w XIX wieku powieści francuskie (np.: A. Dumasa) oraz książki historyczne Ignacego Kraszewskiego (był jego odkrywcą i popularyzatorem). Najważniejszym dziełem wydawnictwa była słynna, wielotomowa Encyklopedia Powszechna, w której prace zaangażowanych było około dwustu autorów (badaczy i uczonych). W latach 1860–1864 wydał po hebrajsku dwudziestotomowy Talmud Babiloński. Zmarł 16 listopada 1868 roku w Warszawie. Jego grób znajduje się na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej.
Śródmieście - Powiśle
więcej zdjęć (14)
Dzielnica Śródmieście
więcej zdjęć (36)
ul. Mariensztat
więcej zdjęć (327)
"Stary" Mariensztat to pierwsze prywatne miasteczko założone na terenie Warszawy w XVIII wieku (nazwa pochodzi od imienia właścicielki, Marii), a jego obecny charakter to pierwsze powojenne osiedle mieszkaniowe, zaprojektowane przez Zygmunta Stępińskiego oraz Józefa Sigalina. Jego zabudowa w niewielkim tylko stopniu przypomina ten przedwojenny. Niskie kamieniczki nawiązujące do architektury XVIII wieku w rzeczywistości są blokami o niewielkich mieszkaniach. Niektóre bloki budowano bijąc rekordy szybkości, zaledwie w kilka dni, co odbiło się na nienajlepszej jakości murów. Osiedle oddano do użytku 22 lipca 1949 roku, wraz z trasą W-Z.